
خدا با ماست
داستان از این قرار است که روزی روزگاری در یک شهر بینام ونشان پادشاهی زندگی میکرد که به جان و مال و ناموس مردم سرزمینش همیشه بدیده مالکیت نگاه میکرد.
هر جا زمینی حاصل خیز، یا باغی خرم وآباد ، معدنی پرکان و یا زنان زیبایی را میدید ؛چشم طمعش آن را میخواست و باید برایش مهیا میشد.
در این گشتوگذارها روزی از دهکدهای گذشتند. در آن روستا جوان سفالگری به همراه همسرش زندگی میکرد که دست بر قضا همسر مرد بسیار زیبا و باایمان بود.به تازگی فرزندی به جمع خانواده مهربان آنها اضافه شده بود.
شاه به همراهان دستور میدهد که مرد را به خدمت او ببرند. سفالگر در درگاه پادشاه، قبل از ورود نام خدا را بر زبان میآورد. رفتار مرد جوان به مذاق پادشاه ناخوش میآید، به دنبال دست آویزی برای آزار او می گردد. به چهره وسیمایش نگاه می کند. قیافه موقر وآرام پسر اورا منقلب می کند .هرسوالی را با تفکر پاسخ می دهد.پادشاه بعداز مدتی احساس عجز می کند ودر یک حرکت انتحاری به او دستور میدهد که از همسرش جدا شود. مرد جوان امتناع میکند.واز او می خواهد دلیلی منطقی برایش بیاورد.
با وساطت وزیر برای خداحافظی با همسرش شب آخر را در منزلش میگذراند. به خانه میرسد شرح ماوقع را برای همسرش تعریف میکند.
زن لبخندی به روی او میزند و میگوید:" خدا با ماست نگران نباش. لحظه را غنیمت شمرد تا فردا خدا بزرگ است ".
سفالگرتنها فرزندش را با حسرت نگاه میکرد .چقدردلش میخواست رشد وبالندگی اورا نظارگر باشد.چشم بارانی اش را به آسمان میدوزد با نگاهی از سر حسرت هر آنچه در دل دارد به آسمان میفرستد.
زن با لبخند به چهره مأیوس او نگاه میکرد. شاید امشب آخرین شب زندگیات نباشد.
مرد تصمیم گرفت با همسروفرزند فرار کند، از خانه بیرون میزنند با سربازان پادشاه مواجه میشوند که پشت در منتظر آنها هستند. زن او را به آرامش دعوت میکند.
صبح از خواب بیدار شدند و از دور صدای سربازان که به تاخت سمت خانه آنها میآیند از پنجره به بیرون نگاه میکنند سربازان فریاد میزند شاه دیشب دار فانی را وداع گفت.