
بازگشت به حال روستایی3
روی بالکن نشستیم وعمه انجیل با ظرف هندوانه محصول ارگانیک امروزی، که عطرش زودتر از خودش به شامه ام رسید، وارد شد.
از صبح زود در سفر بودیم. خستگی جانمان را گرفته بود. یادم نیست اصلا هندوانه خوردم ویا اجبار ادب، با فشار دست مادر از خیر آن گذشتم. فقط یادم هست که خیلی زود خوابم برد.
صبح وقتی بیدار شدم، خروس همسایه در حال پاره کردن گلویش بود. از صدای زنگوله گوسفندان برخواستم.
عمه انجیل با هی کردن آنهارا به کوچه می فرستاد. چوپان روستا هم،گوسفندان را از خانه ها جمع کرد تا به صحرا ببرد. صدای زنگوله گوسفندان با صدای سم هایشان موسیقی طبیعت را می نواخت. آنروزها این نوا واین موسیقی جز ملعبه ای بیش نبود که وقتمان را پر کند ولی حالا حسرتی است که آنرا در جای جای ذهنمان نشانده ایم.
گوشه بالکن نشستم وسلام کردم. عمه با زبان ترکی پاسخم را داد وکلامی گفت که نفهمیدم.
با اشاره به دهانش پرسید: گرسنه ام. من هم با زبان اشاره پاسخ دادم. (به نظرم بهترین زبان دنیا همین اشاره است چون فرستنده وگیرنده هر دو پیام را به درستی دریافت می کنند بدون سوء تعبیر).
به عمه گفتم :که دوست دارم نگاه کنم. او زبان فارسی را می فهمیم وبه ترکی پاسخ می داد.
ظرف شیر را روی اجاق گذاشت وزیر آنرا با فوت کردن شعله ورکرد. وقتی لبخند زد چشمانش پراز اشک شده بود. دودهیزم های تر اورا آزرد. چینهای عمیق دور چشم ولبهایش گذر سالهای زحمت ورنج را نشان می داد. شیرزنی که بدون همسر چند فرزندرا بزرگ کرده بود.گوشه های روسری رنگی روی سرش را به پشت پرتاب و برای حرارت بیشتر اجاق باز فوتی با صدا به سوی آن فرستاد.
عمه انجیل در سکوت صبحگاهی شیر را جوشاند. مقداری از شیرهایی که درون ظرف رویی بود را داخل مشک ریخت. مشک را با تکان های افقی به جلو وعقب برد. عرق از گوشه صورتش روی زمین می ریخت. هنوز هوا گرم نشده بود وخنکی دلچسب آن را با لذت روی پوستم می چشیدم. تلاش مضاعف برای درست کردن کره عرقش را درآورد.
ادامه دارد
ارائه شده در وبسایت ویرگول
https://leilafarzadmehr.ir/بازگشت-به-حال-روستایی3/