
بازگشت به حال روستایی
بازگشت به حال روستایی1
هر سال تابستان همراه خانواده عمه به یکی از روستاهای زنجان بنام خرمدره می رفتیم. اقوام شوهر عمه ام در آنجا ساکن بودند. وقتی با مینی بوس وارد می شدیم، مردم خونگرم ومهربان روستایی برایمان گوسفند قربانی می کردند(این مهم به خاطر علاقه به شوهر عمه ام بود ومیهمان نوازی آنها).
به محض پیاده شدن بوی فضولات حیوانی با علف های بار الاغ رهگذر، وارد بینی ام شد. سوزشی را از تندی آن در بینی وگلویم احساس کردم. دختر بچه ها وپسرهای کوچک و بزرگ دور ماشین ایستاده بودند. بعداز بوسیدن های محکم وخالصانه خواهر شوهر عمه، که اورا به طبع بقیه ، عمه انجیل صدا میزدیم؛ نوبت بقیه اهالی ده رسید.
مردم روستا همگی نسبتی دور ویا نزدیک با عمه داشتند. بعداز حسن ختام مراسم استقبال که لاشه گوسفند را از وسط راه برداشتند، به همراه بقیه به طرف خانه عمه راهی شدیم.
اولین بار نبود که به روستا میرفتیم ولی جذابیتش برایمان هیچوقت کم نمی شد. مانند شاهزادگان در فیلمها از ما استقبال می شد. به همراه سلام وصلوات مردم روستا به خانه عمه نزدیکتر شدیم. در همان لحظه خانمی که کنارم راه می آمد، ناگهان روی زمین افتاد. چشمان زن سفید شد. کف زرد رنگی از گوشه دهانش خارج شد. بدنش به شدت میلرزید.
یکی از زنها بلافاصله گوشه لباسش را در دهان زن چپاند واورا به پهلو خواباند. مردی از جمعیت حلقه شده، بیرون آمد. چاقویش را ازضامن خارج ودور زن را خط کشید. زمانی که برایم طولانی بود گذشت تا رنگ سفید زن کم کم به صورتی متمایل شد. لرزش بدنش هم خاموش شد.
به مادر چسبیده بودم ونظاره می کردم. کسی درونم فریاد می زد که زن مرده است. جمعیت اطراف مثل یک دسته زنبور وز وز می کردند. مادر دستش را به دورم پیچید وگفت: چیزی نیست.
در ذهنم سوالات متفاوت مثل کرم داخل سیب وول می خوردند. سرسام گرفته بودم. چرا این زن افتاد؟ چه بیماری دارد؟ بیچاره بچه هایش؟ چطور درمان می شود؟ چرا اینطوری شد او که راحت راه می رفت؟ این بیماری واگیر داراست؟ یعنی بچه هایش هم مریضند؟ نکند زن بمیرد؟ و...
ادامه دارد...
ارائه شده در وبسایت ویرگول
https://leilafarzadmehr.ir/1104-2/