از ابتدای اختراع و تاریخ عکاسی پایاپای گرایش عکاسان به ثبت تصاویری از طبیعت، زندگی روزمره، چهره انسان ها و... ، توجه به عکاسی معماری نیز در کارنامه عکاسان حرفهای به چشم میخورد. به خصوص زمانی که هنوز سرعت بالای دوربین مثل امروزه نبود و ابنیه و ساختمان ها به دلیل بی حرکت بودن از مهمترین سوژه ها محسوب میشدند و مناسب ساز و کار دوربینهای آن روزگار بودند.
به عنوان مثال عکاس آلمانی "ادوار دنی بالدو" (۱۸۲۱_۱۸۸۲) که از سال ۱۸۵۱ به عکاسی روی آورد از همان ابتدا به عکاسی از ابنیه معماری علاقه نشان داد و ذوق و قریحه ای که در او بود باعث شهرت فراوان وی شد.
در عکاسی معماری و هرنوع دیگر، عکاس احساس خود را در عکس نشان می دهد. یک عکاس معماری احساسش را از طریق پیچ و تاب پله های کهنه انتقال می دهد. درست مثل عکاس حرفه ای و برجسته سال های ۱۸۸۱ در آمریکا "فردریک اوانز".
همینطور میتواند مانند "ادوار دنی بالدو" ابهت و زیبایی یک بنا را به نمایش بگذارد. کلیسای جامع نوتردام که توسط وی از آن سوی رود سن عکاسی شده، با شکوه و عظمت برفراز شالوده خود قد برافراشته است. تسلط بالدو در بهکارگیری نور و وسواس او در نمایاندن ریزهکاری های معماری مثال زدنیست.
به واقع احتمال دارد دو عکاس به ترتیب از یک نقطه و با یک قطع دوربین از سوژه ای مشترک عکس بگیرند. اما فقط یکی از آنها میتواند عکسی دقیق از تناسبات، نور، فضا و احساس فضا را ارائه دهد. اما دیگری به دلیل انتخاب لنز اشتباه، ارتفاع دوربین، لحظه عکاسی و غیره، از عهده این امر بر نمیآید. ولی فراتر همه اینها واکنش نشان ندادن به حالت و ظرایفی ست که عکاس دیده است و میتواند اثرش را از هزاران عکس دیگر متمایز سازد. و این همان نگاه دقیق عکاسانه است.
تمامی این شرایط و ظرایف برای عکاسی از فضاهای داخلی نیز صدق میکند و شاید حتا دقت بیشتری نیاز است. چون این بار پای دکوراسیون و نوع و رنگ نور و ظرافتهای نورپردازی نیز در میان است. تناسبات نیز بسیار اهمیت پیدا میکنند. باید بتوان دقیقا به اندازهی یک بنا یا فضای داخلی بزرگ یک محیط کوچک را با تمام جزئیات و پیچیدگیها یا سادگیهایش به نمایش گذاشت. و این وظایف و مسئولیت عکاس را دو چندان میکند. چرا که به اعتقاد من یک عکس نادرست و به اصطلاح بد، به اندازه یک عکس بی عیب و نقص اثرگذار است و میتواند طرح یک معمار را نیز پر نقص جلوه دهد. این خلاقیت عکاس در پشت دوربین است که توان به تصویر کشیدن خلاقیت طراح را دارد. میتواند نما را بسیار زیبا یا دقیقا برعکس، جلوه دهد. انتخاب زاویه دیدی خاص و کادربندی مناسب، انتخاب ابزار، تصمیم در مورد زمان درست و متعاقب آن میزان و نوع نوری که فضا را در بر میگیرد (طبیعی و مصنوعی) همه و همه مهم و اثرگذار در ایجاد عکسی متفاوت و البته موثر در نشان دادن عناصر و عوامل تشکیل دهنده محل مورد نظر میباشند.