عکاسی در بدو ورود به ایران به دربار راه پیدا میکند و تا سالها وسیلهای برای قدرتنمایی و ابراز شکوه و جلال پادشاهی باقی میماند. طی این سالها عکسها در آلبومهای شاه انبار میشود. بی آنکه کسی آنها را ببیند یا به آنها دسترسی داشته باشد. عکسهای مستند نیز که توسط دیگر عکاسان در بیرون از کاخ عکاسی میشدند در آلبومهایی به محضر شاه تقدیم میشدند. پس از ناصرالدین شاه، رجال دربار و اعیان و اشراف نیز عکاسی و داشتن پرترهای از خویش را تجربه میکنند و به این واسطه عکاسی در اختیار شاه و دربار باقی میماند و خبری از حضور رعیت، بهجز خدمتکاران و نوکران دربار، در تصاویر نیست. در اواخر قاجار ناصرالدین شاه که بهدلیل علاقه زیاد به این فن و هنر، در توسعه آن در دربار و در میان اشراف بسیار موثر بود، دستور به تأسیس عکاسخانهای در بیرون از دیوارهای کاخ برای استفاده عموم ، میدهد. عکاسی از انحصار حلقه محدودی از درباریان و اشراف و خارجیان مقیم تهران خارج شد و با افتتاح نخستین عکاسخانههای پایتخت در سال های 1280ق مردم عادی نیز امکان آن را یافتند که برای عکس گرفتن نزد عکاسان حرفهای بروند.
در پی این اتفاق کمکم عکاسی به شهرهای بزرگ از جمله تبریز، اصفهان و شیراز نیز وارد شد. اصفهان هم از این داستان مستثنا نبود و در سالهای ابتدایی عکاسی مطلقا در اختیار ظلالسلطان و دربار بود. البته به واسطه تصمیم ارزشمند ارنست هولتسر، در همین زمان مجموعهای اجتماعی و مستند از مردم عادی اصفهان نیز به ثبت میرسد. با گذشت زمان، توسط چند ایرانی ارمنیتبار در محله جلفای اصفهان و بهواسطه ارتباط و آشنایی آنان با هند و اروپاییان نخستین عکاسخانههای عمومی در اصفهان تأسیس میشوند و در همان سالها بهتدریج توسط چند عکاس دیگر ایرانی، این امر ادامه می یابد. اما به دلیل گران بودن عکس مشتریهای این عکاسخانهها همچنان اعیان و اشراف و ثرتمندان شهر بودند. پس از وقوع انقلاب مشروطه و پایان یافتن سلطنت پادشاهان قاجار، با به پادشاهی رسیدن رضا خان پهلوی و تغییر حکومت، اصلاحات و تغییرات اجتماعی زیادی اتفاق میافتد. با استقرار و تثبیت حکومت پهلوی در ایران از همان سالهای اولیه روند صنعتیسازی و مدرنسازی بر اساس الگوهای غربی در سطح نهادها و طبقات مختلف جامعه شکل گرفت. با ترویج ارزشهای غربی بهدنبال کمرنگ کردن ارزشهای دینی جامعه ایران بودند. تغییر نسبی موقعیت و جایگاه زنان در جامعه، تغییر افکار بهواسطه رسانهها و مطبوعات و پیوند دادن این امور به پیشرفتهای فنی و تکنولوژیک دنیای غرب، اعمال قانون کشف حجاب زنان با اعمال سختگیرانه، خانهنشین شدن زنان باحجاب و تغییر ظاهر مردم به ظاهر مردان و زنان اروپایی از بارزترین این تغییرات بود. در این دوره با شکلگیری طبقه متوسط و برای اولین بار معنا یافتن «ملت» به جای «رعیت»، اتفاقات عمدهای در عکاسی رخ داد. رضاشاه از عکس و عکاسی در جهت تبلیغات سیاسی و اثبات نظام خویش بهره میبرد. در این دوره توزیع هوشمندانه عکسهای شاه و فعالیتهای او در روزنامهها و مجلات سانسور شده و تحت حمایت نظام پهلوی قابل مشاهده است. بنابراین عکسها در این دوره نه به جهت رؤیت شاه و انباشته شدن در آلبومها بلکه جهت به نمایش در آمدن برای عموم مردم و توزیع میان آنها گرفته میشود. تا شاه را دوستدار ملت و مردمش جلوه دهند. در این دوره با تصویب قانون عکسدار شدن سجل احوال، برای اولین بار مردم طبقه متوسط به عکاسخانهها راه پیدا میکنند. بهواسطه عکسهای سجل احوال و کارتهای شناسایی استودیوهای عکاسی رونق گرفته و عکاسی عمومیت مییابد. حالا نه تنها وضع مالی مردم عادی بهبود یافته بود بلکه اعتماد بهنفس آنها نیز بیشتر شده بود. از اینرو دیگر به یک عکس پرسنلی راضی نمیشدند. در عوض خواستار یادبودی از خودشان در عکس یادگاری بودند. این موضوع رشد فزاینده این گونه عکسها را در پی داشت. آزادی زنان از اتفاقات مهم این دوره بود که موجب حضور آنان برای اولین بار در تصاویر شد. عکس به این طبقه متوسط هالهای از تشخص و اعتبار و مدرن بودن میبخشید. تصاویری آرمانی از اشخاص با چهرهها و پز دادنهایی به تقلید از تصاویر پرتره اروپاییان. بنابراین بهواسطه عکس و عکاسی طبقه متوسط قدرت گرفت. عکس به نمادی برای طبقه متوسط مبدل شده بود و بسیاری از مردم عادی نیز برای هم سطح شدن با آنها حتی در ظاهر راغب به گرفتن عکس یادگاری و تکی از خود بودند.
در دوران پهلوی اول مردم برای اولین بار مقابل دستگاه عکسبرداری قرار میگیرند. ژستها خشک و رسمی هستند. اشخاص هنوز با دوربین راحت نیستند. نگاهها شگفتزده است و در چهره افراد نگرانی و تردید دیده میشود. هنوز از گذشتهای که به آن تعلق داشتند جدا نشده و با شرایط جدیدی که در جامعه حاکم شده همسو نشده بودند.
رشد اقتصادی باز هم به تبع برنامههای اقتصادی دولت باعث اقتدار بیش از پیش طبقه متوسط و شرایط اجتماعی میشود. در این دوره شاهد حضور بیشمار مردم عادی برای گرفتن عکس در عکاسخانهها هستیم. در واقع نقطه اوج عمومیت یافتن عکاسی استودیویی در تاریخ ایران در این دوره شکل میگیرد و همچنین بر شمار عکاسخانهها نیز افزوده میشود.
در پهلوی دوم زنان در عکسهای خانوادگی حضور مییابند. انتشار فراوان مجلات خارجی و داخلی باعث آشنایی هرچه بیشتر عکاسان و مردم با عکس و عکاسی میشود. افزایش سطح درک و شناخت از این پدیده موجب حضور مردم در عکاسخانهها و ثبت بیشمار عکسهای یادگاری، خانوادگی و پرسنلی میشود. در این دوره همچنین سینما بیش از پیش مخاطب عام مییابد و بر تمام ظواهر زندگی مردم، تأثیر میگذارد که به تبع آن تمام این تغییرات از جمله پوشش و لباس و آراستن صورت و موها و همچنین ژستها و نورپردازیها در عکسهای زنان و مردان این دوره نمود پیدا میکند. از اتفاقات مهم و بارز در پهلوی دوم پا نهادن زنان با حجاب به جامعه و همینطور در استودیوهای عکاسی است. از فشارها برای کشف حجاب بانوان کاسته شده و زنان محجبه نیز در عکسهای تکنفره و خانوادگی حضور مییابند.