با گستردهشدن فضای کسبوکارهای آنلاین و نیاز به بستر امن پرداخت، نهاد جدیدی برای تسهیل پرداختهای الکترونیک به نام پرداخت یار از سوی بانک مرکزی تعریف شده است. این نهاد با انعقاد قرارداد با شرکتهای ارائهدهنده خدمات پرداخت، امکان استفاده از ابزارهای پذیرش و اتصال به شبکه الکترونیکی پرداخت (شاپرک) بهصورت غیرمستقیم را میسر میسازد. در نتیجه پرداخت یار در چارچوب سند تدوینی از سوی بانک مرکزی و بر اساس قرارداد منعقده با شرکتهای ارائهدهنده خدمات پرداخت ( PSP )و شاپرک میتواند پرداختهای بدونکارت از جمله پرداختهای درونبرنامهای مبتنی بر زیرساختهای همراه را برای پذیرندگان خود انجام داده و سپس به شبکه شاپرک ارسال کند.
خدمات گیرندگان:
- فروشگاه های با سطح فنی پایین که توان راه اندازی درگاه ندارند.
- فروشگاه هایی که واجد شرایط اخذ درگاه از شاپرک نیستند.
- فروشندگان نرم افزار های اجتماعی (تلگرام، اینستاگرام و ..) که کسب و کار اینترنتی فعال ندارند.
- سازمان های دولتی و خصوصی بزرگ که پرداخت های خود را برون سپاری میکنند.
تفاوت های ترمینال IPG و ترمینال های پرداخت یاری :
- تسویه : با پرداخت یار
- کارمزد : تا سقف 15 %مبلغ تراکنش
- فراخوانی سرویس ها : سرویس های PSP
- نماد اعتماد الکترونیکی : معاف
- مسئولیت حقوقی : با پرداخت یار
- نظارت : با PSP
- محدودیت قرارداد : به تشخیص PSP
از جمله مزایای پرداختیاری میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- ساماندهی درگاههای پرداخت واسط
- جلوگیری از سوءاستفاده وبسایتهای متخلف
- نظارت بیشتر شاپرک روی درگاههای پرداخت واسط
- ارائه یک کد پذیرندگی برای هر پذیرنده
- واریز شدن تنها سود کارمزد پذیرندهها به حساب شرکت پرداخت یار ( مبالغ تراکنش پذیرندهها پس از کسر کارمزد به حساب خودشان واریز میشود)
- مدیریت بهتر لیست سیاه پذیرندگان
- کندی روند اجرای پرداخت یاری
- ناقصبودن پیادهسازی پرداختیاری