عنوان چالش بهمنماه طاقچه این بود: کتابی که تو را با ادبیات ژاپن یا فرهنگش آشنا میکند :)
با توجه به علاقهم به فرهنگ قدیمی ژاپن، موضوع چالش این ماه برام خیلی جالب بود.
برخوردهایی که تو کتابها، فیلمها و انیمهها با فرهنگ قدیمی ژاپن داشتم همیشه برام دوستداشتنی و خاطرهانگیز بوده :)
بر عکس، تا به حال تجربهٔ خوبی از ادبیات جدید ژاپن و فرهنگ ژاپن جدید که با فرهنگ غربی مخلوط شده نداشتم ?
این شد که برای چالش این ماه کتابی رو انتخاب کردم که ما رو با جنبههایی از فرهنگ سنتی ژاپن آشنا میکنه،
کتاب مهاجر سرزمین آفتاب.

این کتاب، همونطور که از اسمش برمیاد، ماجرای یه مسافره،
مسافری که از کیلومترها دورتر، از سرزمین آفتاب، به کشور ما میاد...
مسافر این قصه، یه دختر ژاپنی به اسم کونیکو یاماموراست، یه اسم وطنپرستانه برای دختری که تو یه خانواده سنتی ژاپنی متولد شده:
«پدرم جوچیرو در شهرداری اَشیا کار میکرد؛ کارمندی ساده اما با مرامنامهٔ یک سامورایی که برای امپراتور مرتبۀ خدایگان قائل بود؛ پدری متعصب، سختگیر، پدرسالار و وطنپرست و شاید همین عنصر وطنپرستی انگیزهٔ انتخاب نام من از جانب او بود «کونیکو»، فرزند وطن.»
کی فکرشو میکرد کونیکو که اینقدر به اسمش افتخار میکرد و عاشق وطنش بود با یه اتفاق، به یه جوون ایرانی دل ببنده و وطن و خانوادهش رو به مقصد کشوری کیلومترها دورتر با زبان و آداب و رسوم متفاوت ترک کنه؟
با چه حساب و کتابی این دختر ژاپنی میشه یه مسلمان انقلابی ایرانی که پسرشو برای دفاع از ایران و انقلاب ایران فدا میکنه؟
این کتاب ماجرای این مسیر عجیب و باورنکردنیه...
من قسمتهایی از کتاب رو که به فرهنگ و آداب و رسوم قدیمی ژاپنیها مربوط میشد با علاقه و حس خاصی گوش دادم، با یه لبخند روی لب وقتی صحنهها رو تو ذهنم تجسم میکردم ?
صحنههایی مثل این:
«وقتی هنرجوها میآمدند، من هم مثل آنان کیمونو میپوشیدم و دوزانو روی تاتامی مینشستم و مجذوب چیرهدستی خالهام در سه روش گلآرایی میشدم. او شاخههای گل طبیعی را در یک ترکیب زیبا انتخاب میکرد و ساقهاش را داخل ظرف شیشهای شفاف میگذاشت. گل نشانهٔ زندگی و نشاط بود. از فلسفهٔ گلها و دلایل انتخابشان میگفت و هنرجویان با خرسندی دو کف دستشان را به پاس هنر او روی تاتامی میگذاشتند و خم میشدند و صورتشان را تا نزدیک زمین میآوردند و تشکر میکردند.»
صحنههای زیبایی که با فرا رسیدن جنگ، رنگ خون گرفتن...
و بعد میرسیم به شرح زندگی زیبا و پرجنب و جوش این دختر ژاپنی در ایران، در سالهای پر از تلاطم انقلاب و جنگ...
خانم کونیکو یامامورا، که بعد از مسلمون شدن اسم سبا رو برای خودش انتخاب کرده بود، همین تازگی از دنیا رفت... و من هنوزم با حیرت به این بانو فکر میکنم، به تنها مادر شهید ژاپنی کشور ایران...

من نسخهٔ صوتی کتابو با طاقچه گوش دادم و از اجرای راوی لذت بردم. با اینکه این اجرا خالی از اشکال نبود، صدای راوی و نوع خوندن متن خیلی به دلم نشست و همراه محتوای کتاب، حس خوب و آرامش زیبایی بهم داد.
البته علاوه بر نسخهٔ صوتی، متن کتاب رو هم میتونید از طاقچه مطالعه کنید (متن کتاب تو طاقچهٔ بینهایت هم هست ☺️)