این روزها انگار زندگی من به 2سیم که انتهای اونها به موبایلم میرسه بسته شده ...
صبحا که از خواب بیدار می شم با چشمای پف و موهای وزوز شده و دستی که با شوقی فراوون در اطرافم دنبال چیزی میگرده مواجه میشم . و یکهو صدای زیبای زنی درسرم میپیچه که ..آرهههههه یافتمم.?. این #موبایل منه .. وایسا ببینم یه چیزی کمه.. با چشم های نیمه باز نیم خیزمیشم و از لای پلک هام به اطرافم نگاه میکنم ... اوه . نههه...
یادم نبود صدای یکی از #سیم های زندگیم قطع شده ... ( و من با ناامیدی تمام به اون نگاه میکنم? )
و چی ازاین بدتر ... #هنذفری یک سیم نه امکان نداره!!!!
باقیافه پوکر اون رو کنار میزارم و موبایلمم کنارش. موبایل بدون هنذفری هرگز?!!!! این روزها بیشترازهمیشه به فکر خودم و دوست داشتن خودم افتادم شبا ساعت ۱۱ یه اهنگ ملایم ( باز یادم اومد که زندگیم یه سیم نداره ) گوش میدم و به خواب می رم..
صبحا ساعت ۶بیدار میشم و باز یه #آهنگ شاد گوش میکنم. ورزش میکنم و برای کل روز پرانرژی میشم..
برنامه های جدیدی برای آیندم ریختم در روز بیشتر از ۵ ساعت به هنذفری نیازدارم(ای بابا مثل اینکه این نمیخواد از یاد من بره)?
باشد که سال دیگر همین ساعت همین لبخند ازته دل برای موفق شدنم برروی لبان من باشد...?
. و در آخر .. زندگی بدون موبایل ؟؟؟ میشه .!
اما ...جهان موازی با #تکنولوژی!!!.....???
#روایتگر_باش #روایتگرباش