
نه من آن لیلیِ نابم که تو دیوانه شوی * * * * نه چنان مستِ جنونی که غریبانه شوی
نه چنان آتش عشقم بِدَرَد بال و پَرَت * * * * نه تو رقصی بلدی سوزشِ پروانه شوی
نه من آن نرگسِ جادو که فریبت بدهم * * * * نه تو بیدل به سر خانه و کاشانه شوی
نه پریشان شده گیسوی هوس در تبِ تو * * * * نه تو تابی بدهی تارِ مرا شانه شوی
پر از احساس غم و قصهی عشق مانده دلم * * * * تو نمان؛ شاید از اوّل نشد افسانه شوی
تو همان آتش جنگی که به خاکم زدهای * * * * بگشا بالِ سفر، از دل ویرانه شوی
برو آنجا که کسی منتظر آمدن است * * * * برو از خانهی دل، عاشقِ بیگانه شوی
میم.ه