
و قسم به لحظههای خداحافظی... لحظهای که تازه یادت میندازه چقدر تا اون موقع از داشتن همهچی بیخبر بودی! لحظهای که دقیقا یکثانیه بعدش سرشار از نیاز میشی، سرشار از حس سرما و تنهایی و دغدغههایی که شاید یه مدت فراموش کردنش بهت آرامش میداد.
ما همیشه در حال گذریم؛ گاهی گذری کوتاه از یک کوچه یا خیابون، گاهی گذر از یک زندگی و گاهی گذر از کنار افراد،ثانیهها،مکانها و همه خاطراتی که خلق کردیم. هیچ گذری زمانش با دیگری یکسان نیست اما در نهایت همشون به لحظهی آخر خداحافظی میرسن... مثل وقتی عزیزترینهات رو برای همیشه از دست میدی و تنها بازماندهی اون همه عشق فقط دوتا چشم پر از اشک میشه؛ مثل لحظهی ترک وطن وقتی همهی داشتهها و خاطرههای زندگی چند سالت رو دفن میکنی تا یه جای دیگه، تو یه شرایط "شاید" بهتر از نو بسازی؛ با این تفاوت که حداقل ۲۰ سال از عمرت کمتر باقیمونده. مثل وقتی کلاه فارغ التحصیلیت رو با تمام قدرت بالا میندازی و وقتی به آسمون نگاه میکنی تا بگیریش، یادت میفته دیگه هیچوقت قرار نیست این ۴ ۵ سال زندگیتو با این جمع و این دانشگاه تکرار کنی؛ خیلی ساده بگم، گذر از خاطرات مثل لحظهی وداع با دوستاییه که شاید کمتر از یک هفته با هم زندگی کرده باشین، ولی از ثانیه به ثانیهش لذت بردی و با تمام جزئیات اون روزهارو به ذهنت سپردی.. اونجاست که بر خلاف موقعیتهای قبل تو دلت یا پیش بقیه آرزو میکنی کاش دوباره همچین اتفاقاتی رو با هم تجربه کنین.
نه من میدونم دو روز آیندهمو قراره کجا چیکار کنم و نه تو دو سال آیندتو؛ ولی جفتمون میدونیم که هممون در حال "گذریم". چه دو روز، چه دو سال چه هفتاد سال دیگه بالاخره یه روزی میاد که قراره افسوس لحظههای خداحافظیمونو بخوریم:) چه فرقی داره دو سال و هفتاد سال وقتی جفتش رو با بیاهمیتی نسبت به زمان بگذرونیم، وقتی ندونیم که وقتی در کنار هم خاطره و زیبایی خلق میکنیم همه چیزیه که براش آفریدهشدیم؛ ما محکومیم به تلاش و حرکت برای ساختن رویاهامون، ولی تو مسیر آرزوهامون قرار نیست ساده بگذریم و زیباییهارو لمس نکنیم. منظورم از زیبایی دقیقا همون حس خوبیه که از درونت سرچشمه میگیره و لابهلای روحت خودش رو بروز میده. نه لزوما حس خوشحالی، هر حس ذاتی که رنگ و بوی قشنگی داره، مثل دلتنگی مثل آرامش.
دنبال پوچگرایی و فلسفههای عجیب مدرن نیستم، میخوام بگم: رفیق! سادهترین نوع خوشبختی نگاه کردن به خاطرههاییه که توش شریکیم و تصور بیصبرانه لحظههایی که قراره قدرش رو بهتر از همیشه بدونیم و دفترچهی زندگیمون رو خط به خط، با خط خوش پر کنیم:) پس... بیا زیبایی خلق کنیم!