برای اینکه یک معلم خوب باشیم، اول از همه باید یاد بگیریم که گوش دادن رو خوب بلد باشیم.
دانشآموزان قبل از اینکه به درس و کتاب نیاز داشته باشند، به یک دلگرمی احتیاج دارند.
معلم خوب کسی است که کلاس درس را به جای محیط استرس، به خانهی دوم بچهها تبدیل کند.
نباید همهی حواسمان فقط به نمرهها و امتحانها باشد، بلکه باید به حال دل بچهها هم برسیم.
صبر و حوصله، اصلیترین ابزار کار یک معلم است چون همهی بچهها شبیه هم یاد نمیگیرند.
گاهی وقتها یک لبخند ساده یا یک تشویق کوچک از طرف معلم، مسیر زندگی یک انسان را عوض میکند.
معلمی که خودش همیشه در حال یاد گرفتن باشد، میتواند ذهنهای تشنهی یادگیری را هم سیراب کند.
ایجاد صمیمیت همراه با حفظ احترام، جادویی است که کلاس درس را زنده و پویا نگه میدارد.
نباید فراموش کنیم که هر شاگردی استعداد خاص خودش را دارد و نباید آنها را با هم مقایسه کنیم.
قدرت درک تفاوتهای فردی بچهها، به ما کمک میکند تا با هر کسی به زبان خودش صحبت کنیم.
تلاش برای ساده توضیح دادن مطالب سخت، یکی از هنرهای اصلی یک آموزگار موفق و کاربلد است.
باید به حرفهای بچهها بها بدهیم و اجازه دهیم نظراتشان را بدون ترس بیان کنند.
فضای کلاس باید جایی باشد که اشتباه کردن جرم نباشد، بلکه بخشی از مسیر یادگیری حساب شود.
انرژی مثبتی که معلم وارد کلاس میکند، مثل یک موج بین همهی بچهها پخش میشود.
نگاه منصفانه و بدون تبعیض به تکتک دانشآموزان، پایهی اعتماد بین معلم و کلاس است.
گاهی یک شوخی سالم و بهموقع، یخ کلاس را آب میکند و خستگی را از تن همه در میکند.
معلم خوب، مشق عشق و مهربانی میدهد نه فقط تکالیف خشک و خالیِ درسی و تکراری.
باید یادمان بماند که ما داریم آیندهسازان این سرزمین را تربیت میکنیم پس کارمان خیلی مهم است.
من به عنوان یک دانشجو معلم، تلاش میکنم این ویژگیها را از همین امروز در خودم تقویت کنم.
امیدوارم روزی همهی ما معلمهایی باشیم که بچهها با افتخار از آنها به نیکی یاد کنند.
و