ویرگول
ورودثبت نام
سیدسعیدانوری
سیدسعیدانورینویسنده|عصیان می کنم،پس هستم
سیدسعیدانوری
سیدسعیدانوری
خواندن ۱ دقیقه·۴ سال پیش

یه ذره الکل

واقعا احساس می کنم که چیز کاملا متفاوتی با چیزی که فکر می کنم و از خودم نشون دادم هستم.احساس می کنم که آدم دریده ای هستم که در خانواده متعادلی به دنیا آمده ام.فقط یک ذره الکل می تونه من رو تبدیل به چیزی کنه که واقعا هستم.آیا همه همین طوری ان؟آیا الکل خود واقعی آدم ها رو نشون میده‌؟آیا خود واقعی آدم ها کسیه که هرچی از دهن اش درمیاد میگه و هرکاری که دوست داره،می کنه؟به هر حال احساس می کنم یک ذره الکل به من جسارت و اعتماد به نفسی میده که هیچوقت نداشتم و تا همین جاشم ذره ذره تونستم جمع اش کنم.جسارت و اعتماد به نفسی که می تونه هوش و خلاقیتم رو به کار بندازه.وسواس و ترس من رو درمان می کنه و احساس می کنم می تونم هرکاری بکنم.کنجکاوم که در آن حال چه چیزی خواهم نوشت.خیلی چیزها هست که دلم می خواد تجربه کنم و خانواده یکی از موانع اصلیه.احساس می کنم که الان و اینجا نمیشه.باید صبر کنم تا زمان و مکان مناسب فرابرسه.یا مستقل بشم یا زن پایه ای پیدا کنم.نمی خوام اسیر باور انسان خوب و اخلاقی،اسیر اخلاق بشم.دلم نمی خواد که چیزی جلو دارم باشه.دلم می خواد ذهن و توانایی هام به نهایت خودشون برسن.دلم می خواد هرچی می تونم بیش تر حس کنم و بیش تر از خودم استخراج کنم.من که یه روزی می میمیرم و هیچوقت دیگه توانایی حس کردن نخواهم داشت.به هر حال با این بدن و ذهن میشه یه کارهایی کرد که حیفه تجربه اش نکرد.اگه ذهنم به صورت طبیعی یاریم نکنه،مجبور میشم که از روش های غیر طبیعی استفاده کنم.

۰
۰
سیدسعیدانوری
سیدسعیدانوری
نویسنده|عصیان می کنم،پس هستم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید