ویرگول
ورودثبت نام
سیدسعیدانوری
سیدسعیدانورینویسنده|عصیان می کنم،پس هستم
سیدسعیدانوری
سیدسعیدانوری
خواندن ۱ دقیقه·۴ سال پیش

نویسنده گمنام

دلم می خواد شخصیت نویسنده ام رو از شخصیتم تو دنیای واقعی جدا کنم.درنتیجه ترجیح میدم کسایی که من رو می شناسن،نوشته های من رو نخونن.همچنین کسایی که نوشته های من رو می خونن،من رو هرگز از نزدیک ملاقات نکنن و رفیق من نباشن.من با مخاطبانم هیچ رفاقتی ندارم.هیچ حرفی جز نوشته هام ندارم.هیچ دیالوگی با آن ها برقرار نخواهم کرد و در هیچ مصاحبه ای هم شرکت نخواهم کرد.ترجیح میدم از این به بعد اگه هر کی ازم در مورد علاقه و برنامه ام برای آینده شغلی ام پرسید بگم هیچی.بگم به هیچ چیز علاقه ای ندارم.اگه واقعا کسی به شخصیتم به عنوان یک نویسنده علاقه داره،می تونه با خوندن نوشته هام چیزهای زیادی در موردم بفهمه.اگه علاقه ای هم نداشته باشه و فقط بخواد خودش رو به من بچسبونه،ترجیح میدم که خودم رو بهش نچسبونم.این خوبه که من نویسنده ام و نه مثلا فیلمساز یا خواننده.نویسنده ها زیاد معروف نمی شن و من هم ترجیح میدم که جز مخاطب های واقعی ام،کسی من رو نشناسه.من دنبال شهرت کاذب نیستم.دنبال خونده شدنم.هرچی کم تر تو چشم باشم،راحت می تونم خودم باشم و حرفم رو بزنم.دلم نمی خواد زیاد جلب توجه کنم.چون به شدت درون گرا و یک مقدار خجالتی ام.دلم نمی خواد با نوشته هام برای خودم دردسر درست کنم و زندگی روزمره ام رو به گا بدم.ترجیح میدم که از این راه هیچ پولی درنیارم که لازمه این کار شهرت به اندازه کافی و ارتباط موثر با مخاطبه.اما من یه نویسنده ام و ترجیح میدم که فقط یه نویسنده باشم.نه یک کاسب،نه بازاریاب.

۰
۰
سیدسعیدانوری
سیدسعیدانوری
نویسنده|عصیان می کنم،پس هستم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید