تصور من از مخاطب های ویرگول:یک مشت آدم بیکار که منتظرن نوشته جدیدی منتشر کنم و بلافاصله و داغ بخوننش.بعد لایک کنند و کامنت های انگیزشی بزارن.کسایی که از کشف من خوشحالن و میرن نوشته های قدیمی من رو هم می خونند.سپس بعد از اینکه مطمئن شدند نویسنده خوبی هستند،دنبالم می کنند که نوشته های قدیمی ترم رو بخونن و اگه نوشته جدیدی منتشر کردم،از دستش ندن.