ویرگول
ورودثبت نام
سیدسعیدانوری
سیدسعیدانورینویسنده|عصیان می کنم،پس هستم
سیدسعیدانوری
سیدسعیدانوری
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

لعنت به کسانی که من را دنبال نمی کنند.

می دانم که با این تایتل و این پست عملا گور خود را کنده ام.زیرا مستقیما به یک گروه از افراد توهین کرده ام.اما ته اش قرار است تعلیق شوم دیگر؟هفت روز،هرچند روز یا برای همیشه.چه اهمیتی دارد؟مگه چه چیزی رو از دست میدم؟مخاطب های بی شمارم رو؟یا چس مثقال مخاطب های الکی ام از این موضوع ناراحت میشن؟چه فرقی می کنه که واسه هیچ کس بنویسی یا تعلیق بشی و دیگه نتونی دیگه بنویسی؟من که آدم خایه مالی نیستم،اما شاید با عکس اش بتونم توجه هارو جلب کنم.هرچند که می دونم جز تعلیق من نتیجه دیگری نخواهد داشت.هرچند که خود این هم یک دستاورد است و این اتفاق هم بی افتد باید کلاهم رو بندازم هوا.به هر حال دیگران رو وادار به واکنش کردم.اما این اتفاق هم فقط یک احتماله.این کار من تازه با لحن بدتری در همان ادبیاتی که سنگش را به سینه می زنید با عنوان هجو و هزل سابقه ای طولانی دارد.اما نمی دانم چرا قصد دارند این بخش از ادبیات و بخش های دیگری که دوست ندارند و با آرمان انسان خوب و عاقل شان سازگار نیست را نادیده بگیرند.به خودم می گویم که چرا بعضی ها آنقدر دنبال کننده دارند و پست هاشون انقدر بازخورد می گیره.درحالی که یک مشت احمق بیش تر نیستند و نوشته هاشون هیچ ارزشی نداره.مستقیما از کسی به نام دست انداز نام ببرم.یک انسانی که با خوار داشت خودش،خودش را بزرگ می دارد.نمونه یک انسان خوب که همه دلشان می خواهد شبیه او باشند.کسی که انتقاد پذیر است و برای بقیه احترام قائل است.کسی که پرتلاش است و عمرش را بیهوده نمی گذارد.از کجا می دانم؟زیرا کتاب می خواند و مگر غیر از این است که آدم کتاب خوان بهترین استفاده را از وقتش می کند.چنین آدمی در بهره وری از زندگی حریص است و شکی نیست که این کارها او را از حس قدرت سرشار می کند.کسی است که جواب کامنت تک تک افراد را می دهد و با این حال اگر کسی را دنبال کند،منت سر آن ها گذاشته است.آن ها باید به چنین چیزی افتخار کنند و با این حال او هر کسی را لایق دنبال شدن نمی داند.من به ویرگول برای افزایش بازدید باج نمیدم و با این حال با تمام وجود دلم می خواد که از این راه پول و پله ای بهم بزنم.دلم می خواد ریخت و پاش کنم و با چنین استقبالی به نظر می رسد که این امید پرپر شده است.درواقع اگر قرار باشد همین طور پیش برود،به هیچ جا نخواهم رسید.درحالی که دلم می خواد وارد رابطه بشم و با منت از کسی خواستگاری کنم.دلم می خواد با خیال راحت و بدون عذاب وجدان کتاب بخوانم و فیلم ببینم.یکی بیاد من رو کشف کنه و به چالش بکشدم.نصیحت یا تحسین نکنه که به هیچ کدومشون احتیاج ندارم.من رو به مبارزه بطلبه.برای ادامه مسیرم به یک یا حتی چندتا دشمن قدر احتیاج دارم.ازآدم های صلح جویی که کنار می آیند خوشم نمی‌آیند که هیچ دستاوردی ندارند.شمایی که خواننده اید و به خواننده بودن خودتان افتخار می کنید،دست از نویسنده های معروف بردارید تا زمانی بگویید که من سعید را دنبال می کردم زمانی که هیچ کس نمی شناختش و هیچ کس بهش اهمیت نمی داد.

بهره وریعذاب وجدان
۰
۰
سیدسعیدانوری
سیدسعیدانوری
نویسنده|عصیان می کنم،پس هستم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید