ویرگول
ورودثبت نام
سیدسعیدانوری
سیدسعیدانورینویسنده|عصیان می کنم،پس هستم
سیدسعیدانوری
سیدسعیدانوری
خواندن ۱ دقیقه·۴ سال پیش

خوابی که برهمه چیز چیره می شود

الان خوابم می آید و به نظرم هیچ چیز مهم تر از خواب برایم نیست.تنها چیزی که می تواند خواب را به تعویق بی اندازد،نوشتن است و یا کاری که به انجامش مجبور باشم.درحال حاضر هم بیش تر به خوابیدن مجبورم.مابقی کارها مثل اینکه بروم آرایشگاه و به پادگان زنگ بزنم برای مرخصی یا بروم کتابخانه،زیاد بهم فشار نمی آورند.به هر حال فوقش برای کتاب چهارتا حرف می شنوی و چس مثقال جریمه میدی.می تونی وقتی رفتی پادگان به مامانت بگی که ببره کتاب رو تحویل بده و کارتت رو بگیره.باید دستم رو داغ کنم و دیگه کتاب به امانت نگیرم.مرخصی هم خیلی مهم نیست.عروسی پسرخاله امه که باهاش صمیمی نیستم.مجبوری برقصی و منم که آدم خجالتی و درون گرایی هستم که علاقه و حس رقصیدن در بین اینهمه جمعیت غریبه رو ندارم.اون هم اون همه.تازه فهمیدم که با مقداری الکل می تونم به اندازه کافی پررو و پرانرژی بشم که واقعا برقصم.نه از اون رقص الکی های اجباری مسخره.اما می ترسم که برای فرداش که می خوام برم پادگان به مشکل بخورم.حوصله اینکه خیلی سماجت به خرج بدم و خایه مالی کنم رو ندارم.یک بار میگم اگه دادن که دادن و اگه ندادن هم به درک.که ندادن.بهتر.مجبورم که بین کلی آدمی که نمی شناسم و ازشون خوشم نمی‌آید وقت بگذرونم.باآهنگ های مزخرف و کلی نر که تو هم می لولند.دختری نیست که بخوام مخش رو بزنم.دوست دختر علی هم که بعید می دونم بیاد و اومد هم فوقش همچنان براش رازوار باقی می مونم.می ماند آرایشگاه که وقت دارم و می روم.به هر حال شاید فردا گفتند می توانی بروی.

دوست دختر
۰
۰
سیدسعیدانوری
سیدسعیدانوری
نویسنده|عصیان می کنم،پس هستم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید