
او نویسنده بود ،از ان نویسنده هایی که هیچکس حتی نمیداند او اصلا اهل کتاب است .
نوشته هایش حال و هوای عجیبی داشتند . منظورم از عجیب مثل صادق هدایت و عباس معروفی و اینها نیست ؛ وقتی نوشته های او را میخوانید سرشار از امید میشوید.
نمیدانم چطور اینگونه از درد مینوشت که بعد از خواندنِ متن هایش امیدوار می شدم .
کلمات را جوری روی کاغذ پشت سر هم سوار میکرد که انگار دارد ساده ترین کار دنیا را انجام میدهد.
نمیدانم بخاطر استعدادش بود که اینقدر درست فکر میکرد یا بخاطر درست فکر کردنش بود که اینقدر حرفه ای شده بود !
نمیدانم شعر را چگونه مینوشت؟ کاش میتوانستم شعر هایش را هم بخوانم ...
Jo