یادگیری زبان شبیه سازی عامل بنیان در نت لگو

مدل سازی عامل بنیان یک روش شبیه سازی است که مطالعه سیستم های پیچیده و پویایی را که از تعداد بالایی از بازیگران ناهمگن تشکیل شده اند را تسهیل می کند که چنین سیستم هایی را نمی توان از طریق سایر مدل های شبیه سازی، تحلیل کرد. در مقایسه باسایر روش های مدل سازی، مدل سازی عامل بنیان جدیدتر است؛ به گونه ای که تا اوایل دهه 2000، صرفاً یک مفهوم علمی بدون کاربرد واقعی محسوب می شد. کاربرد این روش مدل سازی بین سال های 2002 و 2003 توسط پژوهشگران آغاز شد و دلایل آن عبارت بودند از: احساس نیاز به اشراف با عمق بیشتر در رفتار سیستم ها که در دو روش قبلی میسر نبود؛ توسعه و پیشرفت در تکنیک های مدل سازی برگرفته از علوم رایانه ای نظیر مدل سازی شیگرا، UML و نمودارهای حالت و رشد سریع در قدرت پردازشگری CPU ها و حافظه های رایانه ای یکی دیگر از دلایل بوده است. مدل های عامل بنیان به سرعت پردازش و حافظه بیشتری نسبت به دو رقیب سنتی خود نیاز دارند. برای این روش مدل سازی نیز یک زبان استاندارد وجود ندارد، ساختار عامل بنیان بر پایه ی ویرایشگرهای گرافیکی یا دستورات مرتبط است که در نرم افزار مربوطه تعریف شده اند. رفتار عامل ها با روشهای متفاوتی قابل تشخیص است