روان شناس ها میگن الکی بخندین حتی وقتیکه هیچ دلیل واسش پیدا نمیکنین چون مغز فرق بین خنده واقعی و الکی رو تشخیص نمیده!وقتی سیزده چهارده سالم بود یه سری دانشجوی رشته روان شناسی اومدن تو مدرسه و ازمون یه تست روان شناسی گرفتن.یادم نیست چه تستی بود،یادمه چند روز بعدش به من و چندنفر دیگه گفتن شما انتخاب شدین برین واسه یه دوره خنده درمانی!نفهمیدم نتیجه اون تست چی راجبه یه دختر سیزده چهارده ساله میگفت که انتخابش کردن واسه اون دوره.
اولین روز دوره انقدر برام مسخره بود که میخواستم کلاسو بپیچونم برم پیش دوستام ولی وقتی رسیدیم به آخر کلاس به هرکی نگاه میکردم میدیدم از شدت خنده داره اشک میریزه!خودمم اینجوری شده بودم :)هیچ کذوم از ما نمیدونستیم دقیقا داریم به چی میخندیم،فقط از ته دل میخندیدیم.از اون روز اون کلاس واسه ما شده بود دلخوشی هفته!منتظر بودیم روزش برسه بریم یه دل سیر بخندیم.
چقدر دلم میخواد دوباره برم تو کلاس خنده درمانی به همه چیزهایی که تو زندگیمه و نمیشه بهش واقعی خندید الکی بخندم!انقدر بخندم تا اشکی که چند وقته ناز میکنه و سرازیر نمیشه از شدت خنده مجبور شه بیاد پایین مثل روز اول کلاس خنده درمانی !