همان طور که در جلد کتاب گفته شده این اثر نوعی از ادبیات گوتیک است و برای کسانی که خواستار کتاب های وهم برانگیز و ملودرام هستند می تواند جالب باشد.
کتاب درباره ی زنی است که با شوهر و فرزندان خود راهی برهوت میشود تا شوهرش بتواند رمان خود را بنویسد اما در این جریانات با شخصیت های دیگری که خودشان داستان های دیگری نیز دارند روبهرو میشویم و بین اتفاقاتی که در گذشته و حال رخ داده در رفت و آمد هستیم.
و اما خود کتاب از زبان یک زن آشفته حال گفته میشود که اتفاقات پیرامون خود را به زبان ساده شرح میدهد ولی ماجرای اصلی این است که این اتفاقات واقعی است یا تنها خیالات و توهمات این زن! فضای کتاب نیز به خواننده همین حس آشفته را القا میکند.
و نیز ماجرای کتاب در خانه ی برهوت رخ میدهد و قرار است رمانِ شوهر زن این داستان در این خانه نوشته شود ؛ ولی اتفاقات دیگری در این خانه و اطراف این خانه رخ میدهد که در طی داستان واقعی یا خیالی بودن آن مشخص میشود.
کتاب به خاطر ماجرا ها و ابهامات آن کشش خاصی دارد که شما را ترغیب میکند خواندن کتاب را ادامه دهید و نوشتار آن ساده و روان است که شما میتوانید کتاب را سریع و به آسانی به اتمام برسانید و در دنیای آن غرق شوید.
و اگر بخواهیم کمی از خود متن کتاب بگوییم؛ کتاب بخش های جالب و لذت بخشی نیز دارد: (( لابد بنفشه هم زیباست اینجا. بنفشه ها را از روی آب گرفته ام. هزار تا بودند یا بیشتر... همه را گرفتم به دقت. یکی یکی برگرداندم توی خاک. گنج باید زیر خاک بماند. همان جایی که هیچ کس نمیداند. شاید او گنج ها را جابهجا کرده است. شاید هیچ کس نمیداند گنجشگ ها برای گنج ها آواز میخوانند. ))
یا در بخش دیگری از کتاب اینگونه میخوانیم: (( اتاق زمرد بوی عود میدهد. میدانم که همیشه خبری هست اینجا، همانطور که پشت میز کوتاه آنجا... مینشینم وسط اتاق خالی. خودم را تکان میدهم. صدای گنجشک را میشنوم. سرم را بلند نمیکنم. گنجشکی روی شانهی راستم مینشیند. دستم را می آورم بالا. نوک میزند و میپرد. نگاه میکنم به کف دستم، کلمه را نمیتوانم بخوانم. انگشتانم را جمع میکنم. کلمه پاک میشود. ))
که همهی این بخش ها حالت هایی هستند در کنار متن اصلی داستان و در ادامه این بخش ها واضح تر میشود ولی در کل میتوان گفت جلوهی خاصی به کتاب داده است.
در فصل آخر کتاب نوع نوشتار تغییر پیدا میکند و انگار شخصیت زن داستان دارد نامه ای مینویسد. ولی ابهامات فقط در این فصل به پایان نمیرسد و نویسنده به صورت جزء جزء در فصل ها این ابهامات را برطرف میکند و شاید بشود گفت که فصل اخر ماجراهای کل کتاب را به صورت نامه محور توضیح میدهد اما بدین معنی نیست که شما بتوانید با خواندن فصل آخر به ماجراهای کل کتاب موقوف شوید و آنها را بفهمید... شما باید کل کتاب را بخوانید تا بتوانید موضوعات آن را بفهمید.
ولی من با اینکه کل کتاب را خواندم باز هم ابهاماتی در سر داشتم و ابهامات به طور کامل برای من رفع نشد به نحوی که انگار ابهامات معما باقی ماندند و خود خواننده بر اساس قوهی تخیل خود میبایست این موضوعات وهم برانگیز را برطرف میکرد.
و شاید برای حسن ختام بتوان جمله ای از کتاب را نوشت که میگوید: {شاید دانه های کاج، گنج باشند. شاید سنگ تو یا سنگ من گنج باشد. چه میدانم...} از نظر شما گنج چیست و گنج ما چه میتواند باشد؟!

https://taaghche.com/book/75897/%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D9%85-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%A7-%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%88%D8%B1