به زانو درآوردنِ «زنان»، لذتی دارد که کلمهها برایِ توصیفش کوچکاند. چیزی شبیهِ لذتِ عمیقِ پیپ کشیدن زیرِ شلاقِ تندِ باران؛ یکجور تضادِ غریب میانِ سکونِ تو و تلاطمِ محیط