
در اینروزای کرونایی همه ما در خانه ایم ولی فکرمان یک جای دیگر است،بر روی کاناپه نشسته ایم و به گل های فرش نگاه میکنیم مادرمان فکر میکند ک شاید به فکر تمیزکردن خانه افتاده ایم ولی ما با نگاه کردن به گل های فرش به یاد گل فروشی سر کوچه میافتیم،چه روزهایی ک بدون ماسکوالکل به بیرونازخانه میدویدیم تا هوایی تازه کنیم.
اینروزهابوی تنهایی میدهد،این روزها بوی بخش ویژه بیمارستان ها را میدهد،آنچنان بد نیس ولی دلمان برای مادربزرگمان،برای دوستانمان،برای علف هرزهای سبزه های کنار خیابان تنگشده است.
تحمل کردن این روزها دل شیر میخواهد،البته که ما انسانیم و بالای زنجیره غذایی،پسمیتوانیماینروزهارابا خوشحالی بگذرانیم،آنچنان سخت نیست که بجایرفتن به کافی شاپ در روز زمستانی،استکانی چای برای خانواده بریزیم و دورهم برجک بازیکنیم،آنچنان سخت نیست بجای گذراندن تعطیلات در طبیعیت با دوستانوخوردن کباب،زیراندازی در پشت بامخانه پهنکنیم و آبگوشتی با جمع خانواده به رگ بزنیم،آنچنان سخت نیست بجای رفتن به دیدار بزرگتر ها و ساعت ها حرف زدن،تماس تصویری برقرارکنیم وانار ها را به یاد روزهای قشنگی کهگذشت در زیر دندان ها بگذاریم.
ما انسان هستیم،ناقل بیماری کوید۱۹.
چگونه است اگر حرف نابجایی بهیکبنده خدامیگوییم چند روز عذاب وجدانش را با خود حمل میکنیم اما حال ک میدانیم ممکن است بیماری را انتقال دهیم عذاب وجدانی در کار نیست و اهمیتی نمیدهیم!
آنچنان بد نیست که به سینما نرویم و بجایش شب ها چراغ هارا خاموش کنیم و فیلمی با خانواده نگاه کنیم،آنچنان بد نیست که نتوانیم خرید عید انجام دهیم بجایش لباس هایی را بپوشیمکه در دورانکرونا نتوانستیم استفادهکنیمو عکسهای خانوادگی بگیریم.
آنچنان بد نیست جان عزیزانمان را در خطر نندازیم و خوشگذرانی هایمانرا برای بعد از کرونا نگه داریم.
به یاد داشته باشیم که هر آمدنی رفتنی دارد پس اینکرونا نیز خواهد رفت.
این روزها بیشتر به خانواده و داخل خانه توجه کنیم شاید روزی برسد کپشیمان شویم کهچرافلان کار را برای مادرم یا همسرم انجام ندادم.
روزهایتان را در کنار کرونا زیبا سپری کنید.♡
#روایتگرباش