همین جا قبر من باشد. من تغییرات وجودیام را میپذیرم. در جوانیام پیرسال و پیرمردم. میزان استرسی که بوده بیش از حد تحمل است. درونم متلاطم
است. برونم مچاله شده است. پاهایم پیرترین عضو من هستند. دیگر نمیخواهم الکی وابسته و دلبسته باشم. تصمیم گرفتهام چون نسیم رها و بیتعلق باشم.
بیابان مرا عارف کرد. شاید معنوی کرد. میتوانم البته با تمام استحکاماتم بروم به گوشهی یک خیابان. آن جا هم میتوانم از درون تنها باشم. تنهای تنها.
این بار رهسپارم تا به هدف. میخواهم خلاص شوم. من زندگی خوبی نداشتم. روند و روال زندگیام خوب نبوده. کاش میتوانستم پنجرهای را باز کنم..
یک غلط املایی معنایی داردمیشه راهنمایی کنید