خونه همونجاییکه که وقتی کلیدو انداختی تو در ، حجم آرامشش خودشو پرت میکنه تو آغوشت همونجایی که مشتاقانه قدم میذاری داخلش ، همونجاییکه هرجا باشی دوست داری تهش برگردی اونجا ، و دقیقا همونجایی که لایق این جمله ست :هیچ کجا خونه ی خود آدم نمیشه.
درسته اینجا بزرگ شدم ، شهرم و خونه م اینجاست.ولی در جای دیگه ای ، شهر و خونه ی دیگه ای اکثر شبها و روزهامو گذروندم که حالا عمیقا دلتنگشونم. دلتنگ اپارتمانم،اتاقم،آشپزخونه و همه ی متعلقات زندگی تنهایی خودمم.
بله ، عید زیباست
سال نو زیباست
خونواده خیلی زیباست
ولی من دلتنگ اپارتمانم ،اتاقم،آشپزخونه و همه ی متعلقات زندگی تنهایی خودمم.
اینجا کنار خونواده،در انتظار سال نو و دور از اونها
روزها این چنین میگذره.
اسفند۱۴۰۰.