در طول زندگیام با آدمهای گوناگونی آشنا شدهام؛ یکی مهربان، دیگری بد اخلاق. هر کدام از این انسانها با کردارشان، در همین سن نهچندان زیاد، درسهایی به من آموختهاند.
میخواهم بخشی از تجربیات خودم را با شما به اشتراک بگذارم.
---
زمانی که وارد مدرسه شدم فقط پنج سال داشتم.
در آن زمان با آدمهای مختلفی آشنا شدم و بودن در آن جمع، چیزهای گرانبهایی به من آموخت.
همان روزها متوجه دو دختر شدم که رفتارشان کاملاً با یکدیگر متفاوت بود.
در کلاس چهارم، متوجه استعداد زیبایی در یکی از آن دخترها شدم. تلاش کردم تا بتوانم مثل او خوشخط باشم و در نهایت توانستم.
در پایه پنجم با هم دوست بودیم، اما رفتارش گاهی برایم عجیب بود.
در پایه ششم، من کاملاً تغییر کردم و به آدمی هدفمندتر تبدیل شدم.
و آنجا بود که رفتارهای متفاوت او را بیشتر متوجه شدم.
وقتی میدید دیگران از ظاهر من تعریف میکنند، میگفت: «خیلی زشت شدهای.»
من هم در جواب چیزی نمیگفتم.
گاهی در صفهای صبحگاهی، جلوی چندین دانشآموز مرا خجالتزده میکرد؛ اما من هیچوقت اجازه ندادم کسی او را خجالتزده یا مسخره کند.
نمیخواهم بگویم او دختر حسودی است؛ چون واقعاً فکر نمیکنم مشکل اصلی او حسادت باشد.
او فقط ویژگیها و استعدادهای ارزشمند خودش را کنار گذاشته بود و مدام خودش را با دیگران مقایسه میکرد. همیشه میخواست بهترین باشد.
مثل کسی که در یک مسابقه دو شرکت کرده، اما بهجای اینکه سریعتر بدود، سعی کند بقیه را عقب بکشد.
او با پایین کشیدن دیگران، خودش را بهترین میکرد؛ درحالیکه میتوانست با همان چیزی که واقعاً بود، متفاوت و ارزشمند باشد.
دوست دیگری هم داشتم که برخلاف او، همیشه رفتار خوبی با من داشت و مثل یک کوه پشتم بود.
چون او به تأیید دیگران نیاز نداشت.
او با پذیرفتن خودش، تأیید اصلی را از خودش گرفته بود.
توانسته بود ویژگیای در خودش پیدا کند که او را از دیگران متمایز میکرد.
در نهایت، چیزی که از این تجربه یاد گرفتم این بود:
چه دختر باشید و چه پسر، همیشه خودتان باشید.
در جهان فقط یک نسخه از شما وجود دارد؛ پس از متفاوت بودن خودتان لذت ببرید و تبدیل به کپیای از دیگران نشوید.
همانطور که میدانید، جنس اصل بهآسانی به دست نمیآید؛ اما جنس فیک همهجا پیدا میشود.
متشکرم از کسانی که برای خواندن این متن وقت گذاشتند.
امیدوارم هر جا که هستید، بدرخشید. ✨
خوشحال میشوم اگر پیشنهادی برای موضوع متن بعدی دارید، با من به اشتراک بگذارید.