بابام گفته بود:قراره خانوادگی اول ایران و بعد کل جهانو بگردیم.وسایلتنو جمع کنید چند هفته دیگه راه می افتیم.
خوشحال شده بودم خیلی خوشحال.اما کلی سوال داشتم. اول اینکه چرا بایدمانی و مینا رو ببریم؟
مانی برادر هشت ساله ام یه آتیش پاره تمام عیاره . مینا کوچولو هم که تازه سه سالش شده و هر لحظه یه در خواست داره .
مگه مجبوریم با وجود این دو تا بریم سفر ؟
میرم ساکمو بردارم.که مانی دادمیزنه:هاهاهامن یه جهانگردم چشمات در بیاد مونا. و اون هواپیای مسخرش رو میاره سمتم. داد میزنم : آهای جهانگرد خنگ.اگه خیلی دلت میخواد میتونم با دو تا لگد ازت پزیرایی کنم.مانی داد میزند:منم میتونم ... که مامان میرسد و میگوید : دارید به جای چیدن چمدون دعوا میکنید برید عزیزام.
مانی ولم میکند اما به سمت بابا داد میزند:بابا میشه وسایل من تو چمدون شما باشه؟
بابا آرام به مانی میگوید:نه پسرم بذارشون تو چمدون خودت
ومانی دوباره گیر میدهد.ومن به جای فالگوش ایستادن سراغ چیدن چمدانم میروم.مادر هم به اتاق ما می آید
میپرسم:چرا نمیذارید وسایل مانی تو چمدون شما باشه؟
-چونکه... خب... این سفر بزرگیه و ممکنه جای بیشتری بخوایم.تو هم به این چیز ها فکر نکن بیا شام.
گفتم:باشه.
مادر یک چیزی را به من نمیگفت. میدانستم.پس ناچارم بروم وخودم سر در بیاورم بعد از خوردن شام به رخت خواب رفتیم. منتظر ماندم همه بخوابند.وبعد آ رام به سمت چمدان پدر رفتم و بازش کردم یک نامه ! یک نامه اینجاست! رویش نوشته (نامه اداری)بازش میکنم.....
ادامه دارد...