
دوست داشتن واقعی زمانی اتفاق میافته که نقاب «خاص بودن» بیفته. ما کسی رو بخاطر اشرافی بودن یا ثروت و مقام و جایگاهش دوست نداریم ؛ ما آدمها رو به خاطر روحشون، آسیبپذیریشون و انسانیت مشترکتون دوست داریم.ادامهی دریای شناور:
اصالت و رها بودن از «زور زدن»:وی رائو دائماً داشت میجنگید، نقشه میکشید، تلاش میکرد خودش رو به زور «خاص»، بینقص و بالا نشون بده. چشمهاش پر از اضطرابِ تأیید گرفتن بود. آدمها (و مردا توی فیلمها) بوی این اضطراب و«نیازمندی» (Neediness) رو مثل صید از کیلومترها دورتر حس میکنن! وقتی کسی به زور میخواد خاص باشه، شبیه کسی میشه که داره خفه میشه و دست و پا میزنه.
آچو (یا خدمتکارِ داستان) چرا دلنشینه؟چون آچو حقیقیه! نقاب نداره. حتی وقتی اشتباه میکنه، حتی وقتی کارِ پایین یا به قول خودش «حقیر» میکنه، خودش است و خودش. آسیبپذیره، تو چشمای طرف مقابل نگاه میکنه و نقاب نمیزنه پشتش قایم بشه.راز اون دختراهایی که انگار «از بهشت اومدن و مردا براشون دستپاچه میشن» این نیست که یک ویژگی جادوییِ ارثی دارن؛ رازشان در «حضورِ آرام و بدون تقلا»شونه! اونها خودشون رو باور کردن. به خودشون زحمت نمیدن که به زور بقیه رو عاشق خودشون کنن. همین که برای خودشون ارزش قائلن و نیازمند توجهِ گداییشده نیستن، مگنتِ مغناطیسیِ جذبِ دیگران میشن.
توی سکانس رقص هم دیدید که از پشت نقاب رقاص به راحتی بیرون اومد بدون ترس بدون نگرانی از قضاوت دیگران
آچو تبدیل شد به بانوی اشراف زاده وو آن چرا؟
چون نقاب ریاکاری و دورویی را فرو ریخت
نظر شما چیه؟
این نظر من در مورد این دوشخصیت بود .
من خودم همیشه می گفتم چرا توی سریال ها باید نقش اول زن ،زنی باشه که همه ی مردا عاشقش باشند !!بعدها متوجه شدم سریال سریاله گلم 😂 و اگر بر مبنای روانشناسی و واقعیت یا حداقل تلاش شده بر اساس واقعیت زندگی بسازنند چنین چیزی ممکن نی که همه مردا عاشق یک زن بشند
چون دوست داشتن ثروت ،مقام و جایگاه یا خاص بودن زن به معنای دوست داشتن واقعی نیست در این سریال فقط یک مرد واقعا بانو ووآن را دوست داره و اونم لوجو هست خود واقعی آچو را دوست نداره خود خودش.
یک دسته کسانی که شانس آوردند و در یک محیط کاملاً غیرشرطی بزرگ شدند؛ یعنی از بچگی بهشون گفتند: «تو همینجوری که هستی عزیزی.» برای همین، روانِ آروم و بدون استرسی دارن و این آرامش، مثل یک نورِ گرم ازشون میتابه بیرون. آچو درسته ناپدری وحشتناکی داشت ولی با دقت نگاه کنید نامادری خود واقعی آچو رو دوست داشت اچو قبول کرده بود که با ارزشه و باید زنده بمونه
دسته دوم (که خیلیهاشون هم نقاب دارند!) کسانی هستند که یاد گرفتن چطور بازیِ جذابیت رو بازی کنند، اما از درون ممکنه کمالگرا و پر از اضطرابِ رهاشدگی باشن—درست مثل وی رائو که این مسیر رو طی کرد تا پشتِ این نقابهای سخت، به اون آرامشِ اصیل برسد ولی نشد جنگید که دوسش داشته باشند و آخر بار همه رهاش کردند
ممنون از همراهیتون، تحلیل های من سریال های سیدراما را می تونید در کانال تلگرامیم پیدا کنید لینک در بیو من هست