خاطراتم دستی نمی رسانند
که چندمین خانه تقویم است که از آغاز پایان تو در من خط می خورد
دیر هنگامی ست حجم مهیبی از بودن من
آلوده به افیون نگاه تو
جاده های افول را شهر به شهر
در آغوش می کشد
گاف
