? قسمت ششم ?
«خوب از کجا شروع کنیم؟»
هی اینجا همون جای هست که دفه قبل اشتباهی شروع کردم! ولی این دفه درسته.
بریم ادامه داستان .........
جودی :« اصلا چی شده که شهرتون داره خراب می شه؟»
جینا در جواب جودی گفت:« منابع غذایی مون داره تموم می شه و دیگه گیاه و میوه ی در نمی یاد! اب مون کمه. و ما فهمیدیم .....» همه منگولچه ها پریدن وسط حرف جینا و داد زدن
:« نگووووو» جینا گفت :« باشه باشه ببخشید» چی رو داشتن مخفی می کردن؟
گفتم :« ما برای نجات سرزمین تون نیاز به همه ی اطلاعات داریم. و همه ی اطلاعات تون هم اینجا می مونه و ما به کسی نمی گیم. پس لطفا بگین» یک لحظه همه به جینا چشم غره رفتن که بنظرم معنی اش ین بود « نگی هااا» بعد دی ای گفت :« اممم.... هیچی چیز خواستی نبود. یک چیز مربوط به 1000 قرن پیش هست. اصلا مهم نیست. اگه چیز مهمی باشه حتما به شما می گیم » ولی به نظرم داشتن دروغ می گفتن. بعد سوفی گفت :« راستی یک مشکلی هست. ما نمی تونیم شما رو ببریم به شهرمون چون مخفیه مکان اش» گفتم :« چی!!! پس چه شکلی کمکتون کنیم؟» همه به هم نگاه کردن. اه کشیدم و گفتم باشه. ولی انگار همه مون ناراحت بودیم . به دروتی نگاه کردم ، شونه بالا انداخت. سوفیا هم با نگرانی داشت به من نگاه می کرد. جودی گیج شده بود. امیلی و میبل به هم نگاه می کردن و پچ پچ می کردن. حلما هم توی فکر فرو رفته بود. ولی منگولچه ها همه شون نگران بودن. انگار نمی خواستن ما چیزی بفهمیم. یک حسی بهم می گفت همه چیز به اون چیزی که منگولچه ها می دونن بستگی داره.
حلما گفت:« من یک فکری دارم ! می تونن تا یک مدت برن توی غاری بزرگ، خیلی بزرگ تا وقتی که شهر شون درست شه» گفتم :« عالیه » و ایده اش رو روی تخته نوشتم. بعد دروتی گفت:« بر اساس فرضیه من فکر می کنم به خاطر ما شهر منگولچه ها یعنی منگولچه سیتی داره خراب می شه. جینا گفت ابمون کمه و اتفاقا ما انسان ها هم مصرف ابمون بالا شده و همین شکلی اب رو حروم می کنیم . گفت گیاه و میوه ها خوب رشد نمی کنن خوب گیاه و میوه ها هم اب می خوان. »
جیکو منگولچه جودی گفت:« نه ما از یک رودخانه اب می گیریم»
دروتی ادامه داد:« احتمال 2 : شاید راه رودخانه بسته شده »
امیلی گفت:« پس باید یک نگاهی به رودخانه بندازیم » همه سر تکون دادن
ولی فری گفت:« نه این شکلی جامون لو می ره » فاری و بقیه منگولچه ها هم تایید کردن.
دیگه صبرم تموم شده بود. حسابی عصبانی بودم. ماژیک رو انداختم و گفتم:« پس ما هم کمکتون نمی کنیم! یا باید رودخانه رو نشون بدین بهمون و اجازه بدین که رودخانه رو برسی کنیم یا اینکه بزاریم شهرتون خراب شه. اخه چه شکلی بدون اینکه نه جای شهرتون رو ببینیم و نه رودخانه تون رو بتونیم برسی کنیم و تازه شما هم که یک چیزی رو بهمون نمی گین که من فکر می کنم چیز مهمی هست! بعد هم می گین کمکتون کنیم. ولی اخه چه جوری؟ من که نیستم!» و دویدم و رفتم بیرون . خیلی عصبانی بودم. نمی فهمیدم. چه شکلی قراره کمکشون کنیم وقتی همراهی نمی کنن؟ اگه اون ها نمی خوان همراهی کنن منم نیستم! همین و بس! وایی تاحالا انقدر عصبانی نبودم! ااااااااااااااااااااا
وقتی رسیدم خونه همه بهم زنگ زدن. حلما سوفیا جودی دروتی امیلی و میبل. چند دقیه بعد صدای زنگ اومد در و باز کردم و پشت در جینا رو دیدم به همراه توتا و حلما.
نمی تونستم در رو باز نکنم چون هرچی هست یک جورهایی منو جینا قول دادیم که تا وقتی شهرشون درست شه بیاد پیش من. در رو باز کردم.
جینا همینجوری با ناراحتی داشت نگاهم می کرد. لبخند زدم ولی از ته دل نبود.
جینا اومد تو. بعد یک دفه به حلما نگاه کردم. تصمیم گرفتم همه ی ماجراهایی که اتفاق افتاده بود رو فراموش کنم و به حلما بگم که بیاد تو.
گفتم:« حلی بیا تو! توتا تو هم بیا می تونی بری با جینا بازی کنی »
حلما :« نه ممنون یک ساعت دیگه کلاس دارم»
در جوابش گفتم: « یک ساعت دیگه که کلاس اسکیت داریم. تا اون موقع بیا تو بعد باهم می ریم کلاس اسکیت بعد با ما بر می گردی می ریم کلاس زبان و بعد یکم باهم بازی می کنیم تا شب بشه!»
حلما قبول کرد!! اول از همه تبلت هامون رو در اوردیم و شروع به یک بازی کردیم که هر دومون عاشقش بودیم اسم اش rolling sky بود. بعد باهم داستان نوشتیم. مامانم برامون خوراکی اورد. وقتی داشتیم می خوردیم کارتون هم دیدیم.
بعد رفتیم توی حیاط و کمی طناب زدیم، اومدیم بالا و اماده شدیم برای کلاس اسکیت. توی ماشین باهم حرف زدیم. توتا و جینا هم بودن ولی توی ماشین می موندن.
رسیدیم!! وسایل مون رو پوشیدیم و رفتیم توی زمین. دور زمین شروع به اسکیت کردیم تا گرم شیم که معلم اومد. اسم معلم مون اقای جانسون بود. راستی جودی کجا بود؟ اخه جودی هم با ما می یومد کلاس اسکیت! اهان اون هاش داره وسایل اش رو می پوشه.
اقای جانسون گفت:« امروز می خوایم چرخش رو حرفه ای تر یاد بگیریم! اماده این؟»
بجز من و حلما کسایی دیگه ای هم بودن ولی اونجا من فقط حلما و جودی رو می شناختم.
همه گفتن:« بلهههه » جودی تند تند به سمت ما اومد.
چرخش این شکلی هست که ما رو به جلو می ریم بعد می پریم می چرخیم و به پشت می ریم و دوباره می پریم می چرخیم و به جلو می ریم اخرش هم ترمز می گیریم و عقبی بر می گردیم بالا! اولش برام سخت بود ولی بعد مثل اب خوردن شد. من از همه زود تر یاد گرفتم.
کلاس تموم شد. با جودی و حلما داشتیم درباره ی منگولچه ها حرف می زدیم.