متابولیسم و سوخت و ساز بدن از اهمیت ویژه ای برخوردار است لذااز آنها می خواهم از هرآنچه که میخورند فهرستی تهیه کنند. وقتی می بینم که به اندازه یک گنجشک غذا می خورند و بازهم نمی توانند نیم کیلو وزن از دست بدهند، در می یابم که متابولیسم آنها دست از کار کشیده است. آنها باید بدون رژیمهای لاغری گاه به گاه، به شیوه معقول و منظم خورد و خوراک باز گردند. تنها در آن صورت، جسم میتواند به روشنی دریابد که چه باید بکند.
?
بهای مصیبت بار رژیم گرفتن این است که اقتدارتان را از دست می دهید. اجازه میدهید چیزی برون از شما، مراتب نیازهایتان باشد. وقتی خودتان اداره این امر را به دست می گیرید و شروع میکنید به جستجوی دلایل دروني پرخوری تان، می آموزید چگونه به شیوه هایی مثبت با آنها کنار آیید. از این رو، اقتدار و توانایی کامیابی خود را باز می یابید.
?
غذا با چاقی ارتباط ندارد. استفاده از غذا برای جبران مسائل حل نشده و نیازهای برآورده نشده ناخودآگاه، اضافه وزن ایجاد میکند. همه ما برای ابراز ناکامیها و دردها و ناراحتیهایمان، شیوه های شخصی ویژه یی داریم. بعضی از افراد به مشروب و مواد مخدر رو می آورند. جمع کثیری نیز به غذا پناه می برند.
مراجعانم اغلب می گویند که دلیل چاقیشان صرفأ علاقه آنها به غذاست. این دلیل نمی تواند موجه باشد، زیرا اگر از کسی که به طور طبیعی لاغر است بپرسید که آیا از غذای خوب لذت می برد یا نه، به احتمال زیاد پاسخش مثبت خواهد بود.
این جمله قدیمی هم که: «متابولیسم بدنم باید کند باشد. » صحت ندارد. اعتقاد به سرعتهای متفاوت متابولیسم (برای توجیه اختلافهای فاحش وزن) پایه و اساس علمی ندارد. این عقیده هم که وقتی پا به سن بگذارید آن قدر سوخت و سازتان کند میشود که دچار اضافه وزن شوید، واقعیت ندارد. متخصصان پزشکی بر این اعتقادند که متابولیسم اندکی کند می شود، اما نه آن قدر که بتوان ده کیلو اضافه وزن پیدا کرد.
و این عقیده که حتما غددمان «دارای فعالیت مفرط» هستند نیز صحت ندارد، زیرا فقط اندک شماری از چاقیها به علت عدم تعادل غدد است.
دکتر ادوارد مارشال نویسنده «برنامه غذایی مارشال» می گوید: بررسیها نشان میدهند که شیوه پروسه غذا در بدن افراد چاق و لاغر یکسان است. این عقیده که افراد دارای متابولیسم های متفاوتند - و بعضی از افراد فورأ غذا را می سوزانند، حال آن که دیگران غذا را به چربی تبدیل میکنند - گواه علمی ندارد.»
اگرچه ما انسانها موجودات پیچیده یی هستیم، و بسیاری از ما توانسته ایم با عادتهای عجیب و غریب غذایی - که معمولا آنها را رژیم لاغری میخوانیم - تعادل طبیعی خود را برهم بزنیم.
?
غذا مشکل جسمانی ایجاد نمی کند، اگر چه برای بیشتر ما اهمیت روانی دارد.
باید این اهمیت را دریابید تا بتوانید بر مشکل اضافه وزنتان غلبه کنید. وقتی شروع میکنید به کشف دلبستگی روانی خود به غذا، به خاطر داشته باشید که شاید در این ضمن، خاطره هایی دردناک و احساسهای گناه و یک باغ وحش حسابی را لاروبی کنید. با این حال، ضرورت دارد که با خودتان رو راست و صادق باشید: صادق بودن با خویشتن سبب رهایی از قفس رژیم لاغری میشود.
هر روز که در دفترم با مراجعانم کار میکنم، علاوه بر دلایل قدیمی سوء استفاده از غذا، دلایلی تازه میشنوم. اگر این دلایل را به شما بگویم، چه بسا بعضی از آنها دلایل شما نیز باشند؛ و شاید بتوانید دلایل خود را نیز بر آنها بیفزایید. اگر دیدید همه آن دلایل به شما تعلق دارند، نومید و دلسرد نشوید. معنایش محکومیت به چاقی ابدی نیست. هر چه بیشتر با خودتان صادق باشید، بیشتر در حق خود لطف کرده اید. به خاطر آورید که می خواهید دیگر بار درباره کاهش و افزایش وزن بیاموزید. اکنون می آموزید تا در رابطه با غذا شیوه یی یکسر تازه را در خود بپرورانید. در این لحظه، مبتدی و تازه کارید. پس با خودتان پرمهر و محبت باشید. چه بسا نسبت به غذا واکنشی شديدة عاطفی داشته باشید.