ویرگول
ورودثبت نام
میس درسا وزیر
میس درسا وزیر
میس درسا وزیر
میس درسا وزیر
خواندن ۵ دقیقه·۶ سال پیش

احترام به خود در رژیم لاغری چه تاثیری دارد

احترام به خود در رژیم غذایی تاثیر خیلی زیادی دارد.به این داستان توجه کنید:آدل، دیگر بار نیازهای خودش را کنار گذاشت و دنبال پسرش رفت. وقتی به خانه برگشت، پسر دیگرش به او اطلاع داد که: «با با تلفن کرد و گفت آماده شوی تا با او برای شام به یک میهمانی اداری بروی.) آدل درهم فرو رفت. تنها چیزی که میخواست اندکی آرامش و سکون بود.

البته تا این موقع ابدأ گرسنه نبود. اما فشار تعارض میان نیازهای خودش و حس تعهدش نسبت به دیگران سبب شد که بخورد و بخورد و بخورد. از ساعت 4 بعد از ظهر مدام شکلات خورده بود تا ناکامیش را تسکین دهد و چیپس خورده بود تا خشمش را فرو نشاند.

آدل خود را در مرحله دوم قرار داده بود و بهای گزافی نیز برای آن پرداخت. اما ضمنا گذاشته بود که این وضع بگسترد. احترام به خودش چنان نیرومند نبود که اجازه بدهد «نه» بگوید. ملامت خانواده اش آسان بود، اما تقصیر از آنها نبود. می بایست این مسؤولیت را به عهده می گرفت تا مطمئن شود که نیازهایش به اندازه کافی برآورده شده اند. فقط خود او قادر به انجام دادن این کار بود.

در ماههایی که باهم کار میکردیم، آدل به شدت این حس را در خود پروراند که موجود ارزشمندی است. اکنون در می یابد که اگر خود را در مرحله نخست قرار دهد، عملی خودخواهانه نیست. در واقع، اکنون نمونه و سرمشق بهتری برای کودکان خود است، و همسرش نیز احترام تازه یی برای او قایل است. از همه بهتر این که اکنون خودش را دوست دارد. حالا با عشق و احترامش به خود غذا می رساند، نه با شکلات.

آدل مدام دو عبارت تأكیدی را به کار می برد که به شما هم میتواند کمک کند ۱) وقتی من برنده شوم، دیگران نیز برنده می شوند. ۲) بدون این که محبت و عشقی را از دست بدهم، می توانم «نه» بگویم.

احترام به خود و رژیم غذایی

?

لحظه یی مکث کنید تا چند نکته منفی را که درباره خود گفته اید به یاد آورید. بیندیشید آنها به «احترام به خود»تان، چه شکلی بخشیده اند. آیا هیچ یک از این جمله ها حرف شما نیز هست ؟

«من آنقدر بیهوشم که نگو. »

«با این بدبیاری که من دارم، حتما شکست میخورم.»

«از خودم متنفرم.»

اگر ذهنتان را با اندیشه هایی چنین فرودست برنامه ریزی کنید، سطح «احترام به خود»تان همانجا باقی   می ماند. شاید به طور خودآگاه متوجه نشوید که آنها را می گویید، اما با اندکی صرف وقت و خودآزمایی دقیق، میتوانید از این شیوه تفکرتان که به صورت عادت درآمده، آگاه شوید. با عوض کردن این گونه تفکر، می توانید سطح خویشتن دوستی خود را عوض کنید. «احترام به خود» شدید و راستین، بزرگترین هدیه یی است که میتوانید به خودتان بدهید. «احترام به خود» پایه و اساس زندگی خوب است.

فهرستی از تمرینهای فرح انگیزی را که عملا می توانند در افزایش «احترام به خود» کمک کننده باشند، در فصل هشتم این کتاب ارائه داده ام. آنها «درمان قطعی نیستند، اما به شما کمک میکنند تا از

خودتان و نیازهایتان بیشتر آگاه شوید. پیش از خواندن مطلب بعدی، میخواهم مکث کنید و لحظه یی چشمانتان را ببندید. نفس عمیق بکشید و به خودتان بگویید: «من (نام شما) خودم را دوست دارم.» اکنون در راه درست قرار دارید.

سایر موانع دگرگونی مثبت

?

به هنگام تلاش برای کاهش وزن با افزایش «احترام به خود» شاید افرادی ناخودآگاه (یا آگاهانه) بکوشند تلاشهایتان را خنثی کنند. مراجعم لین، به هنگام تمرین تجسم خلاق در کلاسم، به روشنی آن را دید.

از شاگردانم خواستم که خود را در باغی آرام مجسم کنند. میبایست مجسم میکردند که از راهی آجری پایین می آیند و بعد به دریاچه یی می رسند و آنقدر به آب خیره می شوند تا انعکاس کسی را ببینند که شاید می کوشد آنها را از کاهش وزن باز دارد.

لین همسرش را دید. او یک کیک به دست داشت. لین حیرت کرد، تا این که سایر مواقعی را به یاد آورد که وزنش کاهش یافته بود. شوهرش مدام - البته به شیوه هایی آرام و ملایم - تشویقش میکرد که بخورد. هرگاه زیبایی و اعتماد به نفس لين ظاهر می شد، او احساس خطر میکرد. شاید به طور ناخودآگاه می اندیشید اگر جذاب شود، دیگر او را نخواهد خواست. پس همان بهتر که او را چاق و متکی به خودش نگاه دارد.

اگر شما نیز در زندگیتان اشخاصی را می یابید که از دگرگونی جسمانی و عاطفی شما احساس خطر می کنند، به آنها بفهمانید که رابطه شما ایمن است. این امر را به طرزی مؤکدانه بازگویید و نگذارید موضع قدرت را از دست بدهید. شما استحقاق این دگرگونی مثبت را که در زندگیتان می آفرینید دارید.

گاه کودکان از این که مادرشان وزن کم کند می ترسند. کودکان اغلب می پندارند مادرشان بخشی از وجودش را از دست می دهد. به آنها اطمینان بدهید که همیشه مادر خوبی که آنها دوست دارند و قدرش را می دانند باقی خواهید ماند.

مادران حسود اغلب به بچه هایشان خیلی غذا می دهند. به خاطره های کودکی خودتان بیندیشید، و بکوشید دریابید که آیا مادرتان به شما حسد می ورزیده؟ آیا وقتی که گرسنه نبودید یا به غذایی علاقه نداشتید، اصرار یا تشویقتان می کرده که آن را بخورید؟ آیا هیچگاه از ظاهر شما انتقاد می کرده یا شما را زشت می خوانده، یا به نواقصتان - مثلا دماغ گنده - اشاره می کرده؟

شاید احساس می کرده پدرتان (همدم او) به شما بیش از خودش توجه نشان می دهد. شاید شما را رقیب خود می دانسته و شاید می پنداشته اگر به شما آنقدر غذا بدهد که چاق و ناخوشایند بشوید، خودش اندکی از آن توجه را به دست خواهد آورد. این معمولا مکانیسم دفاعی ناخودآگاه بعضی از مادران است. اگر چه هیچ سوء نیتی نمی داشته، بازهم اعمالش زیان آور بوده است.

اگر به این نتیجه رسیدید که مادرتان مقصر بوده و برای استحکام وضع خودش در خانواده، به زور به شما غذا میداده ؛ او را ببخشایید و این مسأله را فراموش کنید. اکنون دیگر این امر برایتان فشار عاطفی غیر لازمی خواهد بود.

۰
۰
میس درسا وزیر
میس درسا وزیر
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید