ویرگول
ورودثبت نام
soroosh367
soroosh367کوچه ها پر از برف است ، شانه ها تکیده از پی نانی که نیست. بوته ها خشکیده و بوسه ها چکیده از پی گونه های خیس . آهسته قدم بردار تکه های قلبم زیر پای توست . سروش
soroosh367
soroosh367
خواندن ۲ دقیقه·۱ ماه پیش

شادی روح حلزون ...بلند📢

✍️ این روز و روزگار، واقعاً روزگار عجیبی‌ست!

از قدیم گفته‌اند وقتی آب سربالا می‌رود، قورباغه‌ها ابوعطا می‌خوانند؛ اما این روزها، نه آب سربالا می‌رود و نه قورباغه‌ها میلی به آواز سنتی دارند!

🐦 پرندگان هم از غصه، خارج می‌خوانند و فالش می‌زنند! 🎶

سنجاقک از بس سرگردان چرخیده و به جایی نرسیده، سراب را با آب اشتباه می‌گیرد و با کله می‌خورد زمینِ گرم و سفت!

آری... آن‌قدر فضل و سخاوت وارونه شده که پر طاووس را هم به کرکس‌ها می‌دهند! اما چون معرفت، همچنان دُرّی گران‌بهاست، آن را به کسی نمی‌دهند!

🌳 دیگر نه درختانی را که ایستاده مرده‌اند،

« تشییع » می‌کنند و نه برایشان مراسم ختم می‌گیرند؛ جسدشان همچنان سرپاست!

🪓 هم تیغ‌های «ژیلت » به ریشمان می‌خندند و هم تبرهای تیز، به ریشهٔ نهال‌ها!

❄️ غافل از اینکه ریشهٔ نهال‌ها، به امید دیدن بهار، در خواب زمستانی‌اند؛ و ریشمان هم بر باد!

🪒 ژیلت‌ها هم نمی‌دانند که این‌قدر « ریشمان »را تیغ زده‌ایم که دیگر حتی خبر نداریم ، کِی سفید شده است!

🥣 مدت زیادی‌ست که دیگر «حلیم» ندیده‌ام تا از هولش، خودم را به دیگ بیندازم!

با این اوضاع و احوال، بعید نیست ، مجنون هم

« لیلی بیچاره» را غیابی طلاق داده باشد و رفته باشد زن جوانی اختیار کرده باشد!

و من مانده‌ام که...

🪞 آن‌قدر اوضاع آشفته است که روبه‌روی قاب خالی عکسم می‌ایستم و به جوانی‌ام غبطه می‌خورم؛ بعد هم حدس می‌زنم که از کودکی‌ام پیرتر شده‌ام!

(جاهای خالی را بلد نبودم پُر کنم... آخر، جواااانی هنوز جایش خالی‌ست!)

👓 برای پاهایم نمی‌توانم عصا بخرم و برای چشم‌هایم عینک؛ اما تا دلتان بخواهد، برای موهایی که ندارم، شانه و برس خریده‌ام!

🫁 وقتی از گذشته به آینده می‌آیم، از سادگی خودم غصه می‌خورم. با خودم می‌گویم: اگر برای آن‌همه اکسیژنی که به دی‌اکسیدکربن تبدیل کرده‌ام، دستمزد می‌گرفتم، حالا می‌توانستم ریه‌هایم را تعمیر کنم!

🫀 تازه، قلبم هم فرسوده شده است!

آخ که این قلبم چقدر احمق بود و نادان! به‌جز وظیفهٔ اصلی‌اش، چه کارهای اضافی که انجام نمی‌داد!

انگار هم مهمانسرا بود و هم کاروانسرا؛ هر روز مسافری داشت و عشقش، مسافرانش بودند!

💌 برای دیگران می‌سوخت، برای دیگران تنگ می‌شد، گاهی می‌ریخت و اغلب می‌گرفت... و دریغ از اینکه برای خودم بتپد!

💗 غافل از اینکه این همه زحمت، فرسوده و مستهلکش می‌کند!

آری... برای فرشِ زیر پایم، شرف را وارونه کردم و برای تنم، منت کشیدم؛ و حاصلش شد دردی که از هر طرف بخوانی و بنویسی، باز هم «درد» است!

🪗 و ای کاش یکی پیدا می‌شد که می‌توانست آکاردئون دلم را کوک کند...


⁉️ شما هم مثل من کوک نیستین؟! آیا؟!

و... تمام!

( ارادتمند ...💗....سروش )

ارادتمند... سروش 😢

شعرعاشقانهدلنوشتهادبیاتعشق
۰
۱
soroosh367
soroosh367
کوچه ها پر از برف است ، شانه ها تکیده از پی نانی که نیست. بوته ها خشکیده و بوسه ها چکیده از پی گونه های خیس . آهسته قدم بردار تکه های قلبم زیر پای توست . سروش
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید