
بخش اول : تولد اولین دست افزارها
داستان جنگ افزارها ، داستان بقای انسان است . میلیونها سال پیش ، انسان پیش از آنکه به فکر «جنگ با هم نوع » باشد ؛ به فکر «دفاع در برابر طبیعت» و تامین «غذا» بود .
انسان باسنانینه چنگال های تیز پلنگ را داشت و نه دندان های برنده شیر را . پس مجبور شد تیزترین سلاح جهان را به کار بیندازد «مغز خود را »
۱). دوران پارینه سنگی :

وقتی سنگ ، استخوان و چوب همه چیز بود . در دوران پارینه سنگی (Paleolithic) همه چیز از نیاز بشر شروع شد انسان نیاز داشت گوشت شکارش را پاره کند و ببرد ، پوست حیوانات را برای لباس جدا کند و استخوان ها را بشکند.
تبرهای مشتی (Hand Axe) اولین دست افزارهای بشر ، سنگهای آتش زنه [چخماق] یا کوارتزیتی بودند که با ضربه زدن به یکدیگر ، لبه های تیز پیدا می کردند .

این ابزارها دسته ای نداشتند و مستقیما در مشت قرار می گرفتند . آنها هم چاقو بودند هم ساطور و هم چکش.
نیزه های چوبی با نوک سنگی :

با گذشت زمان ، انسان یاد گرفت که سنگ های تیز شده و تراش خورده «ریزتیغه ها» را با استفاده از صمغ درختان و الیاف گیاهی به چوبهای بلند ببندد . شاید این اولین قدم برای فاصله گرفتن اجداد مان از شکار و خطر بوده است .
🔥کشف آتش : اولین آزمایشگاه «متالوژی » انسان
در اواسط پارینه سنگی (Paleolithic) ، کشف و مهار آتش همه چیز را تغییر داد . آتش نه تنها انسان را گرم کرد و از حیوانات وحشی و درنده دور نگه داشت ، بلکه اولین ابزار «صنعتی» او شد . انسان های باستان فهمیدند که اگر چوب نیزه را کمی روی آتش حرارت دهند چوب سخت تر و مقاوم تر می شود .

آتش ذهن انسان را برای پختن سنگ ها و بعدها ذوب فلزات آماده کرد .
۳). دوران نو سنگی : انقلاب ابزارهای صیقلی و ساطورهای ابتدایی .
💥با پایان عصر یخبندان و ورود به دوران نوسنگی (Neolithic) انسان از شکارچیگری به سمت کشاورزی و اهلی کردن حیوانات رفت . نیازها تغییر کرد . حالا تقریبا انسانها راهی برای بیرون آمدن از غارها یافته بودند و ابزارهایی برای قطع کردن درختان و ساختن کلبه و شخم زدن زمین نیاز بود .

سنگهای صیقلی : انسان دیگر فقط سنگ را نمی تراشید ؛ بلکه آن ها را به هم می سایید تا لبه هایی فوق العاده صاف ، متقارن و برنده ایجاد کند .
ظهور ساطورها و خنجرهای استخوانی : در این دوره ، دست افزارهایی شبیه به ساطورهای امروزی از سنگهای پهن و سنگین ساخته شدند . همچنین استفاده از استخوان های بلند حیوانات برای ساخت خنجرهای تیز به اوج خود رسید . این ابزارها ؛ پدر بزرگ های «شمشیرهای» آینده بودند .
۴). اواخر نوسنگی و هزاره های پیش از میلاد :
💪 بر خورد با مس ::: در اواخر این دوران (عصرمس وسنگ) انسان در میان صخره ها به کانی های سبزرنگ و درخشانی برخورد کرد که بر خلاف سنگ، با ضربه زدن نمی شکستند ؛ بلکه شکل می گرفتند . این فلز مس بود . اما مس خالص برای ساخت یک سلاح بلند مثل شمشیر خیلی نرم بود . اگر با ضربه ای محکم می زدند خم می شد . انسان دوباره به ابزارهای سنگی و ساطورهای بزرگ چخماقی وفادار ماند تا اینکه :
ادامه دارد .... «ارادتمند سروش