بند نام هرا را با حسادت و کینه بریدند. چرا حسادت؟ و چراتر کینه؟
چون شوهردوست بود و تنهای شوهرش را میخاست، نه با مخلفاتش. مخلفات زئوس؟ هزاری معشوقه که از آسمان و ریسمانش برای خود میباراند. خدای آسمان بود دیگر. خدای آسمان بود و دل به دل خاهر عاشقش نمیداد. که نمیداد.
هرا برای دلدلی شدن زئوس، دلدل میکرد و زئوس دلدلهایش را خرج خارجهها میکرد. چرا که حاضر بود بمیرد، اما به جر دادن یک تنکه راضی نشود. خدای خدایان بود، دیگر. هرا هم که فهمید از یکیاش چندتا در نمیآید، افتاد به نابودی رقبایش. زورش به خر اصلی نرسید، پالانش را کوباند.
این خاهر دلدلی شغلی مرتبط با زندگی شخصیاش داشت. او رهبر زایشگری و حقیقت بود. منتها توی شناسنامه.
چون برای بستن شوهرش به تخت وفا، بد شدن و بدی کردن را نیازمند بود. از آن نقشههای مخمخی که برای دل بودند و به دل راه نمییافتند، اما. با اینحال، بدبدیهایش بیحاصل بودند. چرا که زئوس بدبدیترهایش را تحویل او میداد. حالا این بدبدیهای بیحاصل چه بودند؟ آواره کردن رقیبان و کشتن نوزادی که از شوهرش بود و از آن او، نه. و هزاری چههای دیگر که در مقالهای آینده میگنجانیم.
هرا وظیفهی دیگری هم داشت. میتوان گفت، تنها وظیفهای که در شناسنامه نماند و پا به مغز و دستش باز نمود.
او که خود کور بود و ظلم زئوس به زنان دیگر را نمیدید، عصاکش کورهای دیگر شد. به زنانی که همسرانشان دچار بیماری زئوسی میشدند، در سرنگونی رقیبانشان کمک میکرد.
در واقع به کاهدان میزد. هم برای خود. هم برای دیگران.