تصور کن توی یه شهری زندگی میکنی به اسم اندیشآباد. یه جای عجیب که هیچچیزش مثل شهرهای دیگه نیست. اینجا هیچ فروشگاهی نیست، هیچ صفی وجود نداره، و حتی کسی لازم نیست دکمهای رو فشار بده. تو این شهر فقط کافیه به چیزی فکر کنی، و بوم! خرید انجام میشه. سیستم هوشمند شهر فوراً فکر تو رو میخونه، مبلغش رو از حسابت کم میکنه و محصول رو میفرسته. نه لغوی هست، نه راه برگشتی. همین که چیزی به ذهنت برسه، ماجرا تمومه.

یه شب، لیلا و سعید، یه زن و شوهر معمولی که توی این شهر زندگی میکنن، توی تختشون خوابیدن و آماده خواب شدن. لیلا خیره به سقفه و به سعید میگه: «راستی صبح که میخواستم قهوه درست کنم پیچ آسیاب دستی شل شد. هرچی میخواستم درستش کنم نشد. یه بار کامل پیچش رو باز کردم که از اول ببندم افتاد رفت زیر کابینت. با کلی بدبختی پیداش کردم. بابا خیلی مسخره است که هربار بخوای قهوه درست کنی کلی وقت باید قهوه آسیاب کنی. چین این دستگاها اون کپسولیا خوبنا...» «شت، بدبخت شدیم! بهش فکر کردم» همین فکر ساده کافیه. سیستم خوندن ذهن، این درخواست رو ثبت میکنه، مبلغ رو از حسابشون کم میکنه، و سفارش رو برای ارسال آماده میکنه. چند لحظه بعد، سعید که گیج خواب بود و هیچی از حرفای لیلا نفهمیده بود یه کم این دنده و اون دنده کرد ولی سفتی کاناپه نمیذاشت راحت بخوابه. خیلی کُفری پیش خودش فکر کرد که کاش یه کاناپه خوشخواب داشتن. درسته کع سعید چند ثانیه بعد خوابش برد ولی باز هم سیستم ذهنخوانی دست به کار میشه. خرید ثبت شد، مبلغ کم شد، و کاناپه تو راهه.
صبح که بیدار میشن، لیلا با صدای زنگ در به خودش میآد. خوابآلود میره در رو باز میکنه و با یه پیک مواجه میشه که یه دستگاه قهوهساز برقافتاده تو دستشه. پیک با لبخند میگه: «سفارش دیشبتون! اینم دستگاه قهوهساز جدیدتون.» لیلا مات و مبهوت مونده. اصلاً یادش نمیآد که چیزی سفارش داده باشه. پشت سرش، سعید هم با صدای زنگ وانت دم در به خودش میآد. وانت یه کاناپه بزرگ و شیک آورده. راننده میگه: «کاناپهای که دیشب سفارش دادین! لطفاً تحویل بگیرین.» سعید که هنوز گیج ماجراست، به لیلا نگاه میکنه و میگه: «تو اینو خریدی؟!» لیلا هم با تعجب جواب میده: «نه! ولی... شاید فکرشو کرده باشم!»
زندگی تو اندیشآباد همین شکلیه. اینجا، فکر کردن به چیزی مساوی با خریدشه. هیچ راه لغو یا برگشتی هم وجود نداره. برای همین مردم خیلی مراقبن که به چی فکر میکنن، چون حتی یه لحظه فکر اشتباه میتونه عواقب خندهداری داشته باشه. یه روز لیلا فقط برای چند ثانیه به یه گربه بازیگوش فکر کرد، صبح که بیدار شد، گربه داشت روی کاناپه جدیدشون بازی میکرد.
البته که چون توی این شهر خرید و فروش حیوانات غیرقانونیه (اگر تو شهر شما غیرقانونی هم نباشه کار انسانی نیست. نکنین نکنین این کارو) یکی از انجمنهای حمایت از حیوانات، اون گربه را بهشون داد و مطمئن شد که لیلا و سعید به خوبی از گربه مراقبت میکنند.
آدمای این شهر یاد گرفتن که خیلی حواسشون به فکرهاشون باشه. ولی کی میتونه همیشه ذهنش رو کنترل کنه؟ زندگی تو این شهر پر از لحظههای بامزه و گاهی غیرقابلکنترله. فکر کن تو همچین جایی بودی. چند بار خریدهایی میکردی که اصلاً نمیخواستی؟ یا چند بار مجبور میشدی به پیک پشت در بگی: «آخه چرا من اینو خریدم؟!» شاید زندگی تو اندیشآباد خیلی راحت باشه، ولی گاهی، یه کابوس بامزه هم هست!