جانا مستخدم سر به زیر و سادهی یه بیمارستانه که دختربازترین دانشجوی پزشکی عاشقش میشه و
واسه به دست آوردنش دست به هرکاری میزنه
تا اینکه هردوشون میفهمند خانوادههاشون…
بخشی از رمان:
همونطور که چادر مسافرتیو توی جیپ میذاشتم خندیدم. – نه عموجان دختر بازی و پارتی چیه آخه؟ چند روزی که تعطیلم میرم یکی از روستاهای توریستی آب و هوایی عوض کنم. صدای خندش تو گوشم طنین انداخت. – شوخی کردم قربونت برم، برو مواظب خودت باش، رسیدی بهم زنگ بزن. در ماشین¬و بستم. – چشم حتما. – خداحافظ. – خداحافظ. در جلو رو باز کردم و گوشیو روی صندلی کمک راننده انداختم. باز توی خونه رفتم و پیک نیک به دست بیرون اومدم. واسه دو روزی بزنم به دل طبیعت و تنهایی بخورم و بگردم و صفاشو ببرم، فعلا که هیچ کدوم از بچهها مهمونیِ توپ و درست و حسابی نمیگیره که ارزش رفتن داشته باشه. ************************** با شوق و لذت گوشهی کنار رو از زیر نظر میگذروندم و با کت روی شونم قدم میزدم. این خونهها و کوچههای سنگی و سرسبز، این هوای تمیز و خوش بو حال آدمو خوب میکنه، همیشه عاشق طبیعتم مخصوصا روستاها. زنای محلی کوزه و یا سبد لباس به سر از کنارم می¬گذشتند. روستا بخاطر آخرهفته نسبتا شلوغ بود و اکثریت گردشگراهم تهرونی و یا کرجی بودند.