کودک کوچک بی گناه،در آرامش خوابیده بود توی تخت گرم و نرمش. او هنوز نمیدانست دنیا چه جور جاییست هنوز نمی دانست اسمان چه رنگی است!او حتی هنوز حروف ج و ن و گ را بلد نبود،که بخواهد جنگ را بسازد! او داشت خواب آرامش را می دید او داشت خواب زندگی را می دید داشت در خواب تصور می کرد دنیا چه رنگی است چجور جاییست که ناگهان،صدای بمب و موشک و خمپاره او را از تصورات رنگارنگش فراری داد!کودک بی گناه زیر گریه زد، او آغوش مادر را میخواست! که ناگهان فهمید،مادری وجود ندرد که آغوشش پناهی برایش باشد!پدری وجود ندارد که مراقبش باشد!و بعد از چند دقیقه،برگشت به همانجا که 2 ماه پیش آنجا بود!رایان،به بهشت رفت و اکنون نام او در ایرن جاودانه باقی خواهد ماند!!