
در روزهای قرنطینه، موبایلهای هوشمند ابزاری بودند که ارتباط ما را با فعالیتهای قبل از اپیدمی، البته با تغییراتی محسوس، ممکن ساختند. تماسهای تصویری جایگزین دورهمیها و گروههای اسکایپ و ادوب کانکت جایگزین جلسات و قرارهای کاری شدند و طرح اپهای مشاورهی پزشکی برای جلوگیری از حضور مردم در مراکز پزشکی پر خطر ریخته شد. اما هدف این نوشته، صحبت دربارهی یکی دیگر از موارد کاربرد گوشیهای هوشمند است: آموزش به سبک قرنطینه
به جز مشکلاتی که شیوهی آموزش مجازی به همراه دارد اعم از آشنا نشدن کودکان اول دبستان با محیط آموزشی، تجربه نکردن کار گروهی، ننوشتن تمرینها و مرور دروس به طور مستمر به دلیل حساب نبردن از والدین (زیرا در کلاسهای حضوری از معلم که فردی غریبه و گاها جدی بود حساب میبردند و از آن گذشته غرور ذاتیشان اجازه نمی داد که به دلیل نداشتن تکلیف پیش دوستانشان خجالتزده شوند) و همینطور نبود امکانات برای کودکان مناطق محروم که حتی اگر خودشان موبایل تهیه کنند عدم وجود زیرساختها دسترسی به اینترنت را سخت میکند، یکی از بزرگترین مشکلات این شیوهی آموزش، آزمون پایان ترم است؛ چه برای مدارس و چه برای دانشجویان.
تجربیات اطرافیان از مشاهدهی نحوهی آزمون دادن بچههای دوستان و آشنایان نشان میدهد که برخی دانشآموزان با فهمیدن نقطه ضعف والدین که مردود شدن کودکشان در مقاطع ابتدایی است، درس نمیخوانند تا والدین را مجبور سازند به آنها تقلب برسانند؛ که البته این موضوع برای دانشآموزان و دانشجویان مقاطع بالاتر بدون دخالت والدین و بسیار راحتتر با کتاب و جزوه باز و حل سوالات به صورت اشتراکی صورت میگیرد و همهی اینها سواد کمِ حاصل از آموزش مجازی را شدت میبخشد. اما چیزی که خود تجربه کردم و از موارد بالا متفاوت بود، شکل آزمون دادن و نحوهی نمرهدهی اساتید برادرم بود. در رشتهی تحصیلی برادرم بیشتر دروس به صورت حل مسائل است. اساتید اعداد مورد نیاز را بر حسب شمارهی تلفن، شمارهی دانشجویی و ... مشخص و حتی گاهی اشکال را نیز به صورت سه دسته متفاوت تعریف میکنند و بدین ترتیب تمامی سوالات متفاوت خواهند بود؛ اما حتی با این تمهیدات، به دلیل امکان تبادل اطلاعات برای روش حل و یا کمک گرفتن دانشجویان از دوستان درسخوان و یا آشنایان مطلع، اغلب نمرات لب مرزی داده میشوند و در این میان کسانیکه فقط از دانش خود کمک گرفتهاند مورد بیعدالتی قرار میگیرند به ویژه برای دانشجویانِ خواهان بورس تحصیلی دانشگاههای خارج از کشور که ریز نمرات تحصیلی، موضوعی حیاتی برای آنان است.
بنابراین لزوم وجود برنامه و یا اپی هوشمندتر و کاراتر در گوشیهای همراه برای برگزاری آزمونهای بدون تقلب و جلوگیری از بیسوادی و بیدانشی دانشآموزان و دانشجویان و همینطور ضایع نشدن حق افرادی که مستحق دریافت نمرات و بازخوردهایی عالی هستند ضروری مینماید، چراکه تمام اپهای قبلی در این موارد شکست خوردهاند.