
و جای غم در این سینه
چو دریایی که خشکیده
به جایش سخت خواهد ماند
و صبری خواهم از دریای خشکیده
کمی بی تابی دل را تحمل کن
اگر آبی به دل داری
هویدا کن
و این دل را چو ماهی با تپش هایش
رها کن تا کند فریاد بر حالش
اگر آبی تو داری پس هویدا کن
نفس های به بندش را شمارش کن
کمی دیگر از او مانده
اگر داری هویدا کن
به چشمانش نگر دریای طوفانیست
الا ای باد و باران ها الا ای آب ناودان ها
دلم ماهیست، میمیرد...