امروز یه بنده خدایی موقع درد و دل میگفت که
من تنها بدی که داشتم خوبی کردن بود
فکر کنم میتونه عنوان یه مجموعه کتاب باشه
و اما
آنچه که میتوانست تجربه کند را در کوله بارش داشت ، گاها لبریز
گویی زندگی به پیشوازِ او آمده
توانستن در او رنگ باخته بود و تنی کمجان همراهیش میکرد
غباره مسیر های پرتنش زندگی ، طراوتش را پنهان و دیدش را مخدوش کرده بود
حال او نه کسی را میبیند و نه دیده میشود
هاله ایی از ابهام
درد جانش را به تصرف درآورد ، گرچه شاید او بوده که تسلیم شده
پردهٔ سیاهی بر سر امیالش
گویی که دیگر خواسته ایی ندارد ، آمده که برود
ایستادن را فراموش کرده
الف~کاف
الف~کاف