ویرگول
ورودثبت نام
Abolfazl Kalvandi
Abolfazl Kalvandiدست های کارآگاه گجت
Abolfazl Kalvandi
Abolfazl Kalvandi
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

گوشه ایی از حیاطم در غربت و نور ندیده

بر این باور بودن آن باور را سلب میکند
نمیتوان گشایی گزید ، تولیده درد است پا در مسیری گذاشتن که مانعی هم حتی از تو سخن نمی گوید
چه باید گفت به پاهایی بیقرار از ناامیدیه تحته عدم ادارهٔ حس ناکامیه ناشی از فشاره رفتن ، رانده شدن .
یا امید داد ، اما مقبول است در برابره هیچ گرفتن ؟
چه زبانی مرا بفهماند به اعضایم که درکم کنند
دست به سوی آن عزیز نمی توان برد ، اما این را که فقط من میدانم
قاصر و پذیرنده ، ناگزیرم چه با تو گویم در خلوت خویش ،  پرسشم چه باشد که جوابی یابم درخوره رهایی
جوابی که خود را از خویشم آزاد سازد
گوینده بودنم آرزو نیست که طلبه سخن میکنم
این را جان باید بفهمد که به آزادی خویش بازگردد ، بنده که آزادم و البته شرمگین ، چه با خود کردم
تاختهٔ باخته ، روندهٔ ایستاده ٔ ، ناجی بی دفاع
تا پاسخی کوبنده بر سره سازوکار دفاعی این سیاهی نیابم چگونه رو سپید باشم
مسیرم غریب است و مسافرم تنی آلوده دارد به ایستادن ، مقصدم اما دور
از گذره کدام توان به واقعیتی که تنها در ذهن حقیقی میپندارم رسم

رودم و جاری تنها به اقتضای شیبِ کوه ، گوشه ایی از حیاطم در غربت و نور ندیده ، دیواری بلند رو به رویم ایستاده ، من هم همینطور

فتحم آرزوست

الف~کاف

الف~کاف

عشقرهاییخودآگاهیجستجوی معنا
۱
۰
Abolfazl Kalvandi
Abolfazl Kalvandi
دست های کارآگاه گجت
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید