مسیرِ نوشروع ما را کدام پاها به اقبال پیوند داده باشد که حال ، بتوان به نیکی از وسعتش گفت ؟
از همواریِ این سرزمینِ آباد که اگر همت شود بناهای استوار را پذیرا ست
از فصول دلانگیزش که فهم در برابرش دگرگون از گذشتهٔ خویش باشد
حال اگر ما شده اییم ؟
چه بر ما گذشت ؟
جواب آمد (من در برابر خود)
یاری شدیم برای نیازه یار
مارا بس که اگر خوی نیکان در ما شکل گرفته تماما از حسن حضور یار است
از ما هر چه برآمد ، اختیاری اگر بود در پس هر انجامی
بیشک بدین دلیل که هنر یار مارا احاطه کرده بود
از خود نقشی نداشتیم ، نقش بست بر ما
معطر شدیم در حاشیهٔ موهایش
کژی هایمان الگو از موازات لبهایش برگزیدند
نظم گرفت احساساتمان
منطق مان سر از زیر آوار دراورد
گوش هایمان سبُک و زبانمان مداوا شد
ساده در میان موجِ پیچدگی ها
در ستایشِ بهاری که شروعی برای ما و طبیعت بود
ای کاش که خزان تنها وهمی باشد به اقتضای انسانیت
الف~کاف
مسپارمت به آنکه تورا آورد