به سمت خیابان دلت می رفت
خیالم از کافه شب رد می شد
در فنجان خالی بختم خیره شدم
تقدیرم به سمت تو سد می شد
مثل کهنه تابوتی در گوری شده ام
یخ زده است تک تک رگ های تنم
دست هایم خط به خط لمس می شوند
لخته های خون می جهند در دهنم
گرگ باران دیده از طوفان نمی ترسد
از مسلسل نامهربانی ها تنم رد شد
دیوار دلم از اندوهی ترک برداشت
محبوب خوب من ولی بد شد
رها کریمی