ویرگول
ورودثبت نام
رها کریمی
رها کریمی
رها کریمی
رها کریمی
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

رود هیجان

لعنت به توای دنیا  

 قربانی گردابم

در دشت جنون عشق   

من غنچه مردابم

مرهم چه نهی بی خود؟

این بغض گلوگیر شد

این برکه غم دیده       

از خانه خود سیر شد

لعنت به تو ای دنیا      

رویای جوانم کو ؟

اندوه مرا بلعید 

رود هیجانم کو ؟

لعنت به تو ای دنیا    

این درد زمین گیر شد

از بار غم هستی    

یکباره همی سیر شد

ای همدم تنهایی

از شعر کمی مانده

چرخ و فلک غم ها

از بس که چرخانده

نفرین و کدام آهی

سیه کرده جهانم را

آن دایه ی بد خو

بر بسته دهانم را

بی راهه وبی راهه

بی مقصد و مقصود

در وادی این دنیا

حاصل همان غم بود

لعنت به تو ای دنیا

غوغا به پا کردی

با این دل رنجیده

آهسته چه ها کردی

بگذار بگویم باز 

آن آبله چرکین

با سرفه خونینم   

این پرده آخر بین

رها کریمی

✍️ رها

۰
۰
رها کریمی
رها کریمی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید