بگذار که عشق خانه خرابم بکند
مثل سودازده ای محو سرابم بکند
بگذار که عشق مقتل جانم بشود
زهری بوس تو را سهم لبانم بشود
بگذار که عشق غارت جانم بکند
از شدت درد ساکت و لالم بکند
بگذار که عشق رعشه به جانم بزند
چشم جادوی تورا صید شکارم بزند
بگذار که این زخم زبان باز کند
هذیان مرا از سر جان باز کند
قصه عشق من از چشم تو آغاز شده است
جوهر پلک تو نیز قافیه پر داز شده است
بگذار که عشق مست و خرابم بکند
از درگه خود طرد و جوابم بکند
اصلا بگذار درد به پایان نرسد
این درد زمین گیر به آبان نرسد
مثل قمری زمن بی پر و بالم بکند
مثل هذیان زده ای پر تب و تابم بکند ..
🖊 رها