
هر روز با گلدون پرتقالم حرف میزنم . ازش خواهش میکنم که نسوزه . میدونم توقع بی جاییه آخه چند روز پیش برگ هاش خشک شد و این روزها که نازش میکنم و بهش آب میدم احساس میکنم ساقه ها هم دارن با زندگی خداحافظی میکنن. ولی هنوز ریشه ها سالمن . در واقع همه امیدم به ریشه هاست که اونا به جنگیدن ادامه بدن . چون در نهایت ریشه ها هستن که ادمو زنده نگه میدارن.