انسان ها متفاوت هستند نسبت به یکدیگر ولی بعضی ها زیادی متفاوتن وقتی که طرف زیادی دروغ بگوید و بهش نشه اعتمادی کرد بعد ها اگر حرفی بزند دیگر کسی حرف او را باور نمیکند حتی اگر هم راست بگوید ! زیرا به دلیل تکرار بیش از حد(تداعی) دروغ گفتن و سرکار گذاشتن بقیه دیگر ارزشی برای دیگری ندارد به طوری که هر حرف او برای دیوار است نه برای انسان !
یادمه در گذشته های دور شبکه کودک در تلویزیون یک انیمیشن کوچکی پخش کرد داستان چوپانی بود که نوجوان بود و یک گله بزرگی از بره ها را رهبری میکرد اون هر روز از صبح تا شب بره ها رو می برد توی سبزه زار تا غذا بخورند و اونجا یک درختی بود این چوپان برای استراحت و خوابیدن میرفت بالای درخت و روی شاخه ان مینشست
گهگاهی غذا میخورد و گهگاهی میخوابید روزها میگذشت و همینطور سپری میشد اما چیزی در درون این نوجوان کمتر و کمتر میشد و ان چیزی نبود جز صبر و حوصله !
او دیگر خسته شده بود از این حالت تکراری پس یک روز که بالای درخت بود سیب داخل دستش را تا ته خورد و پرید پایین و گفت : خب این شد یک فکر حسابی!
او با خود فکر کرد بلند داد بزند و اهالی روستا را خبر کند که گرگ حمله کرده به گله و میخواهد بره ها رو بخورد پس بلند داد زد وقتی صدای اهالی روستا را شنید که میگفتند : بدویید الان بره ها رو میخوره عجله کنید . ریز ریز با خود میخندید و گفت : خوب شد حالا الان بیان اون قیافه پر از تعجبشون رو ببینمو یک دل سیر بخندم ! خلاصه اهالی امدند و دیدند خبری نیست و چوپان جوان بالای درخت به حالت مسخره نیشخند زده و حسابی میخنده اهالی خشمگین بودند و به خانه برگشتند باز روزها گذشت یک روز چوپان خواب بود که بلند شد از دور دید که سه تا گرگ گرسنه و بزرگ دارن به سرعت نور میدوند سمت بره ها او خیلی ترسید و بلند داد زد هرچه کمک خواست اهالی فقط خندیدند و چندساعت بعد بره ها مرده بودند و گرگ ها با شکم سیر به خانه رفته بودند و چوپان از ترس گرگ ها خود را در درخت مخفی کرده بود و غصه میخورد .
سرنوشت ادم دروغگو اینچنین است انسان حرمت و احترام را به همان اندازه که با خوش رفتاری و متانت بدست می اورد میتواند با یک زخم زبان و یا دروغ گفتن نیز ان را از دست بدهد و به انسانی بی اعتبار تبدیل شود .
