سلام
مبحث ما درباره اختلال شخصیت مرزی هست این اختلال زمانی رخ میدهد که فرد در روابط ناپایدار ، استرس زا و ...... است .
جالب است بدانید در این اختلال، فرد دیگر خود را نمیشناسد! یعنی انقدر حس پوچی مزمن و تنهایی می کند که منجر به :
مصرف مواد مخدر
گوشه نشینی و سکوت بیش از حد
خیلی وقت ها اسیب زدن معمولا به : دست ، پا یا حتی صورت میکنند و زخمی میشوند .
خواب ان ها متضاد است یعنی خیلی اوقات خوب و خیلی اوقات اصلا نمی خوابند .
این افراد معمولا در این اختلال خیال بر ان دارند که دنیا به اخر رسیده یعنی با خود فکر میکنند کسی دیگر به ان ها کمک نمی کند و انقدر خود انتقادی مخرب و منفی بر خود میکنند که انگار دشمن بزرگی و تهدید کننده جهان هستند! معمولا خطر ابتلا در جوانان وجود دارد در دوراه :
1:کار وشغلی
2:عاطفی و عشق
جوانانی که سعی در استقلال مالی دارند معمولا دنبال کار با درامد خوب هستند خیلی وقت به دلیل سن کم و یا ناتوانی در انجام کارها ممکن است شغلی نیابند یا اگر هم گیر بیارند ممکن است دستمزد کم باشد البته بگویم میان افراد نخبه و با استعداداین اختلال بیشتر دیده می شود تا جوانان عادی زیرا انها امیدواری بیشتری به اینده دارند توانایی انها برای کارهای بزرگ بیشتر است حالا تصورش را بکنید یکی از همین با استعدادها هدفش از پیشرفت فقط مقایسه و چشم و هم چشمی باشه! ان موقع خطر ابتلا زیادتر نیست؟
من میگم هست ! زیرا وقتی ببیند طرف مورد نظرش از او بیشتر جلو رفته و هرچقدر تقلا کند به او برسد ولی نشود ان موقع حس پوچی عمیقا تمام وجود او را در بر خواهد گرفت به طوری که از مسیر پیشرفت خودش را دور می کند .
درباره روابط عاشقانه نیز اینگونه است فردی به دیگری دلبسته می گردد و میخواهد با او باشد تا ابد اما تا مدتی در خیالات خود عروسی و ماه عسل هم رفته اند! اما دوروز بعد کج دستی شریکش را می بیند! یعنی انچه که انتظار داشته نبوده است و فقط رفیق نیمه راه بود !
اینطور است که خیال بران دارد حتما خود مشکلی داشته که منجی و فرشته زندگی اش با او بای بای کرده است!
راه حل برای درمان :
1:بدان هیچ انسانی در این جهان بی دلیل خلق نشده است درسته سلسله مراتبه و یکی از یکی بهتر است! اما این دلیل بران نیست که تو بخواهی خود را افسرده کنی زیرا خود ان شخصی که از تو بهتره هم تو همه چیز خوب نیست و از اون بهتر هم هست! ما انسان را با (کامل بودن) نمیشناسیم بلکه او را با (ناقص بودن) میشناسیم پس با توجه به این اصل باید فقط درچیزی که مهارت داری پیشرفت کنی .
2:به نکات مطلوب خودت توجه کن چرا تا اتفاقی می افتد ما انسان ها دور سر خودمان را تاریک میکنیمو خود را بد جلوه میدهیم؟ اصلا امکان ندارد هیچ انسانی کامل وجودش بد باشد مگر انکه خودش بخواهد! مثل کسی که از عمد یکی را اذیت میکند و می خندد یا یکی که کسی را به قتل می رساند و از اعدام ترسی ندارد .
3:بدان دنیا همیشه رحم ندارد انسان ها متغیر هستند و تغییر میکنند ادمی که با ثبات باشد و تا ته داستان را یک اخلاق و یک حال داشته باشد خیلی کم پیدا می شود به هر حال :
((منفعت پیشی میگیرد و جلو میزند از فداکاری و خوب بودن ))
اینکه بخاطر یک تجربه تلخ گذشته خودت را انکار و یا ان ویژگی های خوبت را له بکنی چیزی را عوض نمیکند!اتفاقا قهقهه همان ها که تو را نابود کرده اند بیشتر از قبل می شود ! دنیا نیز به حرکت خود ادامه می دهد بدون اینکه زمان را متوقف کند تا تو خوب شوی و دوباره زمان جریان یابد ! این تویی که باید به حقیقت پی ببری کسی که لیاقت نداشت رو بخیالش بشو و حرکت کن تو با پیشرفتت حقتو از اونی که تو را نابود می گیری مطمئن باش اتفاقا وقتی تو با زمان جلو بری کم کم در مسیرت کسی رو ممکنه پیدا کنی که مدت هاعه منتظرش بودی و انموقع است که میگی کاش هرگز تسلیم نمیشدم! به هرحا جهان را با (غیر قابل پیش بینی بودن) میشناسند هر لحظه معلوم نیست چه میشود اما اگر مهره شطرنج را با منطق به درستی حرکت دهی قطعا شانس پیروزی بیشتر است .
3:میدونید شاید باورتان نشود اما بعضی وقت ها غذاها میتوانند از خیلی از انسان ها بهتر عمل کنند اینکه شما مزه ی یک چیپس را بچشید یا حتی غذای خونگی مثل قورمه سبزی ! خوشحالی که از مزه ان حس میکنید ممکنه بهتر از خوشحالی از روابط ناپایدار و فردی باشد که ارزش شما را ندارد .
4:خیلی وقت ها قرار نیست مراد دل را بیابی ان وقت چه میکنی ؟
ایا دست رو دست میزاری یا با قدرت ادامه میدی ؟
با قدرت ادامه دادن جواب اصلیست خودت برای خودت کافی هستی نیازی نیست دنبال نفردوم باشی چون ممکنه پیداش کنی اما اونطور که میخوای نباشه اما قدر خودت را بدون چون خودت بیشتر از همه نیاز به خود داری دیدید خیلی وقت ها وجدان بیدار با حالتی غمگین تو را نصیحت میکند ؟ نمیدانم ولی شاید یار صمیمی همان درون خودتان باشد شما با ان قهرید !
لذت ببرید بابا دنیا دوروزه .
