
سلام✋
میخوام کمی در مورد هنر صحبت کنم🎭
یادمه خیلی از ماها وقتی که دانشآموز دبستان و راهنمایی بودیم، زنگهای هنر رو به علوم و ریاضی ترجیح میدادیم و یهجورایی حکم زنگ تفریح داشت برامون. چرا؟🤔 شاید دلیلش این بود که وقتی ما داشتیم یک حرکت هنری انجام میدادیم -مثلاً نقاشی میکشیدیم یا کاردستی درست میکردیم- فارغ از تمام دنیای اطرافمون بودیم و داشتیم از کاری که میکردیم، لذت میبردیم.
یهکم که بزرگتر شدیم و وقت انتخاب رشتهٔ دبیرستان شد، تعداد زیادی از ما دخترها دوست داشتیم بریم هنرستان که متأسفانه یا خوشبختانه با مخالفت خانواده مواجه شدیم⛔️ و بهناچار رفتیم سراغ رشتهٔ ریاضی و تجربی و...
❔حالا من چند تا سؤال دارم:
〰 من که هنرستان نرفتم و تحصیلاتم هنر نیست، نمیتونم هنرمند باشم؟!
〰 اصلاً هنرمند به چهکسی میگن؟
〰 فقط موسیقیدانان، معماران، نقاشان یا بازیگران هنرمند محسوب میشن؟
〰 نظر شما چیه؟
..............
نظر من اینه که مثلاً مادری🤱 که فرزندش رو تو فرازونشیب زندگی جوری تربیت میکنه که وقتی بعد از سالها به میوهٔ زندگیش نگاه میکنه، لذت میبره، کیف میکنه و بهش افتخار میکنه، یک هنرمنده.
یا مثلاً آموزگاری👨🏫 که باید درسی رو به تعداد زیادی از بچهها -با هر میزان متفاوتِ استعداد و تلاششون- آموزش بده، یک هنرمنده وقتی که در پایان سال، نتایج رضایتبخش اونها رو میبینه و لبخند میاد روی لبانش.
و یا حتی پزشکی👩⚕ که تمام تلاشش رو برای نجات جان بیمارش میکنه، یک هنرمنده وقتی که از چهرهٔ شاداب و سلامت بیمارش لذت میبره.
▫️خیلی مثال دیگه میشه زد از اینکه هرکدوم ما تو هر شغل و جایگاهی که هستیم، حتماً هنرمندهای خوبی هستیم زمانی که به ثمرهٔ تلاشمون نگاه میکنیم و ازش لذت میبریم و به خودمون میگیم:
ایول، دمم گرم، به چه دستاوردی رسیدم💪