
هنوز هم درانتظار به سر میبرم
هنوز هم منتظر هستم کورسوی امید دستم را بگیرد
و به روشنایی ببرد
هر روز با ترس به مدرسه میروم
و با لرز برمیگردم
و هر روز امیدوار تر از دیروز
به دنبال امید
چپ و راست خود را میپایم....
که مبادا چیزی از زیر دستانم خارج شود
و کسی که دنبالم میگردد
پیدایم نکند